Coś do stracenia. GTA 6 pięć dni przed premierą

W siedzibie Rockstar North w Edynburgu szef studia napada w grze na jubilera i nagle się krzywi. Nie dlatego, że coś poszło źle. Stopa ochroniarza stoi nie tak, jak powinna. Tę scenę opisała Keza MacDonald z The Guardian, która przed premierą GTA 6 spędziła dzień w siedzibie Rockstar North.¹

Jej tekst, „How years of research built Grand Theft Auto VI’s obsessively detailed world”, wyszedł 11 listopada w newsletterze Pushing Buttons. To jej praca i jej wizyta: po Vice City oprowadzali ją Rob Nelson, współszef Rockstar North, i Jennifer Kolbe z kierownictwa Rockstara. Pełny reportaż z tej wizyty Guardian zapowiedział na dziś, do sobotniego magazynu. Gdy publikuję ten tekst, na stronie gazety go jeszcze nie ma.

Nie będę go streszczał. Przeczytałem go razem z dwiema innymi relacjami z pierwszej ręki: z magazynu Edge, którego autor Simon Parkin patrzył, jak Nelson gra przez 90 minut, i z magazynu Dazed, który rozmawiał z twórcami.^{2 3} Potem zestawiłem to z tym, co Rockstar napisał sam, i z tym, jak działało GTA V.

Wyszło mi pięć rzeczy, które po 13 latach naprawdę się zmieniają, i trzy, o których Rockstar dalej nie mówi. Wspólny mianownik tych pięciu jest jeden: to pierwsze GTA, w którym masz coś do stracenia. Związek, anonimowość, czas.

Jedno zastrzeżenie od razu. Sam w GTA 6 nie grałem. Autorzy tych trzech tekstów też nie piszą, że grali: patrzyli, jak gra ktoś z Rockstara, albo rozmawiali z twórcami. Przy każdej informacji podaję więc, kto ją podał.

W GTA V było trzech bohaterów i przełączanie się między nimi. Parkin trafnie to nazywa: Michael, Franklin i Trevor byli razem z wyrachowania, każdy grał o swoje. Jasona i Lucię łączy coś więcej niż robota.²

Według relacji Edge bliskość tej dwójki ma w grze własną skalę, czterostopniową. Rośnie, gdy spędzają razem czas: spacer po plaży, rower, siłownia (po wykupieniu karnetu) albo zwykła jazda autem, gdzie jedno prowadzi, a drugie przegląda telefon.² Dazed dodaje, że w telefonie działają media społecznościowe, a przełączyć się można nawet na autostradzie, z kierowcy na pasażerkę.³

Nelson opisuje to w Edge tak: na początku ci dwoje chcą być razem i dają związkowi jeszcze jedną szansę. Co będzie dalej, zależy od gracza.²

To zdanie jest dla mnie najważniejsze z całego pokazu. Seria, w której od 1997 roku zbierało się pieniądze, auta i domy, pierwszy raz daje coś, co można zepsuć zaniedbaniem. Nelson mówi w Edge, że te gry uchodzą za fantazję o władzy, i pyta, co będzie, jeśli bohaterowie chcą czegoś innego.²

Granice też są jasne. Parkin pisze, że da się ustawić, jak blisko są ze sobą Jason i Lucia, ale nie da się ich rozdzielić na dobre. Są wspólnikami w ucieczce i nie rzucą wszystkiego, żeby uczyć jogi. Na pytanie o ślub Nelson nie odpowiedział.²

Guardian w sobotnim przewodniku kulturalnym pisze, że bohaterów można zabrać na randkę i że to w GTA nowość.¹¹ Tu się nie zgodzę. Randki były już w San Andreas w 2004 roku i w GTA IV w 2008 roku, tylko z postaciami pobocznymi, jako dodatek do misji. Nowe jest to, że oboje partnerzy są głównymi bohaterami i że na tym związku stoi fabuła. Scenarzysta Rupert Humphries nazywa ją w Dazed opowieścią w typie Bonnie i Clyde’a.³

Pierwsze trzy minuty pokazu dla Edge. Jason wychodzi z mieszkania, za długo patrzy na faceta z psem, facet pyta, na co się gapi, i spuszcza psa ze smyczy. Jason ucieka, pies po chwili odpuszcza. Po drugiej stronie ulicy policjanci kogoś zakuwają, więc Jason otwiera bagażnik ich radiowozu i zabiera strzelbę.²

Za tym stoi liczba, którą Rockstar podał Edge: około 600 tys. animacji przechodniów i osobny zespół w Los Angeles, który zajmuje się tylko nimi. Każdy przechodzień ma cechy, od których zależy reakcja: temperament, skłonność do agresji, to, co widział.² Dazed pisze o tym samym zespole i dodaje, że tłum w Little Cuba wygląda inaczej niż ludzie w okolicy Mount Kalaga.³

Nelson tłumaczy to w Edge wprost: im ostrzejszy obraz, tym mniej uchodzi na sucho. W GTA V dało się wyjąć strzelbę tuż obok człowieka i nikt nie reagował, dopóki się w niego nie wycelowało. Jego zdaniem już wtedy trąciło to myszką.²

Guardian patrzy na to samo z drugiej strony, od rzeczy. MacDonald wylicza ubrania przechodniów, murale, ulotki na ścianach kawiarni i zawartość lodówek. Opisuje, jak Jason je hot doga, jak na stacji benzynowej trzyma pączka w jednej ręce i piwo w drugiej, i jak przy biegu wciska sześciopak w zgięcie łokcia, a piwo chlupie w butelkach.¹

Edge ma podobną historię o wnętrzach. Aaron Garbut, drugi ze współszefów studia, wszedł rano do domu, którego nie znał. W jednym pokoju wisiały zdjęcia psa, w drugim było widać, co pies robił, gdy został sam. Jason sam z siebie skrzywił się od smrodu, bo reakcję na zapach, zrobioną kiedyś dla jednej sceny, zespół rozszerzył na cały świat gry.²

Skąd ta dokładność? Z wyjazdów. Nelson opowiada Guardianowi o klubie w Miami do czwartej rano i jeździe po torze wyścigowym na kacu kilka godzin później, o patrolu z policjantami w South Beach i dziwnych barach na Florida Keys.¹ Dazed pisze, że zespół spotykał się z byłymi przestępcami, policjantami, promotorami klubów i handlarzami bronią, a w Miami na stałe pracuje grupa badawcza.³ Jennifer Kolbe wspomina w Guardianie, że przy GTA IV rodowici nowojorczycy z zespołu trafiali w miejsca, w które sami nigdy by nie poszli, i że właśnie to doświadczenie studio chce potem dać graczom.¹

Piąta zmiana spina poprzednie. Edge opisuje system, który Rockstar nazywa „Criminal Profile”. Śledzi zachowanie Jasona i Lucii na skali od „Professional” do „Irredeemable”, czyli od zawodowca do kogoś nie do uratowania, i pokazuje je ikonami anioła i diabła. Kto obezwładnia zamiast zabijać i najpierw grozi, a dopiero potem strzela, idzie w jedną stronę. Kto strzela od razu, w drugą.²

Rockstar mówi, że profil wpływa na to, jak potoczy się historia. I tu trzeba się zatrzymać, bo nikt z zewnątrz tego nie widział. Pokaz trwał 90 minut i nie obejmował całej historii. To zapowiedź, nie obserwacja.

Znam ten pomysł z Red Dead Redemption 2, gdzie Arthur Morgan miał wskaźnik honoru, i Nelson sam się na tę grę powołuje. Znam też drugi, o którym pisze Dazed: ciało, które się zmienia. Jedzenie wpływa na wagę, ćwiczenia na mięśnie, a kilka dni bez snu widać na twarzy.³ To z kolei wraca po 22 latach z San Andreas, gdzie CJ tył od fast foodów i chudł na siłowni.

Dazed pisze też, że Lucia jest pierwszą w pełni rozpisaną kobiecą bohaterką głównej części serii. Zespół Rockstara od czasów Red Dead Redemption 2 urósł ponad dwukrotnie, murale w dzielnicy Stockyard zaprojektowało ponad 50 prawdziwych artystów ulicznych, a nad prowadzeniem aut pracują kierowcy wyścigowi.³ Guardian podaje, że cały zespół to prawie 5 tys. osób, a decyzje podejmuje wąska grupa ludzi, którzy są w firmie od lat.¹

Zebrałem najważniejsze informacje w jednym miejscu i podzieliłem na trzy grupy. „Oficjalnie” to rzeczy z komunikatów i strony Rockstara. „Z pokazu” to rzeczy, które widział dziennikarz albo które powiedział mu twórca. „Nie wiadomo” to pytania bez odpowiedzi.