
Publicystyka · Wydanie specjalne · AI na wojnie
AI idzie na wojnęSetki agentów AI przeglądają obraz pola walki i wskazują, co na nim jest sprzętem wroga. Człowiekowi zostaje podpis. Cała wojna o reguły toczy się o to, ile ten podpis jest wart.
W środę 11 listopada 2026 roku w Berlinie firma, która pięć lat temu nie istniała, pokazała oprogramowanie o nazwie Clarity. Na ekranie nie było nic, co przypominałoby broń: mapa, lista obiektów, źródła, przy każdym wniosku przycisk do zatwierdzenia. Gundbert Scherf, współszef Helsinga, powiedział przy tej okazji zdanie, które warto zapamiętać w całości, bo streszcza kierunek, w którym idzie wojna.
„Systemy autonomiczne odgrywają coraz większą rolę. Dlatego ważne jest, by połączyć to, co widać, z tym, w co się uderza.”
Pięć dni później, w poniedziałek 16 listopada, w Genewie zaczęła się konferencja przeglądowa konwencji o broni konwencjonalnej. 128 państw miało zdecydować, czy w ogóle zacząć negocjować traktat o broni, która sama wybiera cele. Pierwszy dzień skończył się bez porozumienia. Obrady trwają do piątku.
Te dwa wydarzenia dzieli tysiąc kilometrów i mniej więcej dekada. Przemysł jest już przy produkcie, który można kupić, dyplomacja wciąż przy pytaniu, czy siadać do stołu. Pomiędzy nimi stoi człowiek, o którym wszyscy mówią, że zostaje w pętli decyzyjnej. Uważam, że to prawda i że ta prawda coraz mniej znaczy. Spór nie dotyczy już tego, czy człowiek naciska przycisk, tylko ile ma czasu, zanim go naciśnie, i co widzi, kiedy to robi.
I · Berlin
Co właściwie pokazał Helsing
Clarity to według producenta „suwerenna, agentowa platforma wywiadowcza” dla sił zbrojnych. W praktyce: oprogramowanie, które zbiera obraz z sensorów, dane z otwartych źródeł, pisemne meldunki i to, co armia ma już w swoich systemach, a potem wypuszcza na ten zbiór wyspecjalizowane modele. Helsing podaje, że w jednej wspólnej bazie dowodów mogą pracować równolegle setki agentów, a platforma w kilka sekund analizuje duże ilości informacji, wykrywa sprzęt i pozycje wojskowe i przedstawia wynik człowiekowi do oceny. Jedno zdanie komunikatu jest sformułowane wyjątkowo ostrożnie: system „przygotowuje informacje do wykorzystania w dalszych operacjach wojskowych”.
Co kryje się pod tym eufemizmem, opisali dziennikarze obecni na pokazie. Według Kyiv Independent agenci przeglądają zdjęcia satelitarne, nagrania z dronów, rozpoznanie radioelektroniczne i raporty, oznaczają potencjalne cele, a operator zatwierdza każdy cel i każde przekazanie go dalej. The Decoder dodaje, że decyzja jest zapisywana razem z nazwiskiem odpowiedzialnej osoby. Na pytanie, czy Clarity może sam odpalić broń, firma odpowiedziała dziennikarzom krótko: nie.
Modele uczono na danych wojskowych: prawdziwych, zebranych w warunkach operacyjnych, oraz syntetycznych, wygenerowanych przez AI i w symulacjach. Całość ma działać na serwerach klienta, zgodnie ze standardami NATO, tak by dane, modele i operacje zostawały pod kontrolą państwa, które system kupiło. To jest właściwy argument sprzedażowy. Dotąd taką zdolność oferował armiom NATO przede wszystkim amerykański Palantir, a prasa od pierwszego dnia pisze o Clarity jako o rywalu Mavena, systemu Palantira, który NATO zamówiło wiosną 2025 roku.
Równie ważne jest to, czego w Berlinie nie było. Helsing nie wymienił ani jednej armii, która Clarity używa lub zamówiła. Nie podał ceny, terminu dostaw ani żadnego niezależnego pomiaru trafności. Produkt jest więc na razie obietnicą, tyle że złożoną przez firmę, której obietnice są wyceniane bardzo wysoko.
II · Monachium
Firma za 18 miliardów
Helsing powstał w marcu 2021 roku w Monachium. Założyli go Torsten Reil, twórca gier, Gundbert Scherf, były urzędnik niemieckiego resortu obrony, i Niklas Köhler, inżynier uczenia maszynowego. Pierwsze sto milionów euro wyłożył Daniel Ek, założyciel Spotify, który do dziś przewodniczy radzie. W lipcu 2024 roku firmę wyceniono na około 5 miliardów euro, w czerwcu 2025 na 12 miliardów, a 13 lipca 2026 roku, po rundzie wartej 1,8 miliarda dolarów, na 18 miliardów dolarów. Wśród inwestorów są Goldman Sachs i JPMorgan.
Za tą wyceną stoi sprzęt, nie tylko kod. Dron uderzeniowy HX-2 waży 12 kilogramów, leci do 100 kilometrów i ma pokładową AI, która według producenta pozwala mu trafić także wtedy, gdy zagłuszanie odcina operatora. Ukraina zamówiła 6 tysięcy sztuk, a w lutym 2026 roku komisja budżetowa Bundestagu zgodziła się na pierwszą partię 4300 dronów dla Bundeswehry za około 270 milionów euro. Do tego szybowiec podwodny SG-1 Fathom, który potrafi nasłuchiwać pod wodą do 90 dni, bezzałogowy samolot bojowy CA-1 Europa z planowanym wejściem do służby w 2029 roku i pokazany pod koniec października system obrony powietrznej Contra z dwoma tanimi pociskami przechwytującymi.
Najbardziej filmowy z tych projektów ma już za sobą próbę w powietrzu. Między 28 maja a 3 czerwca 2025 roku nad Szwecją trzy razy wystartował Gripen E, w którym stery przejmował agent Centaur. W ostatnim locie AI prowadziła walkę poza zasięgiem wzroku z Gripenem pilotowanym przez człowieka i podpowiadała moment odpalenia rakiety. Pilot siedział w kabinie z rękami blisko drążka.

Gripen E. W takim samolocie w czerwcu 2025 roku agent AI Helsinga prowadził walkę powietrzną z maszyną pilotowaną przez człowieka.
Jest też druga strona tej historii. 19 stycznia 2026 roku Bloomberg napisał, że Ukraina wstrzymała nowe zamówienia na HX-2, a z wewnętrznej prezentacji niemieckiego ministerstwa obrony wynikało, że w zaawansowanych testach na froncie poprawnie wystartowała mniej więcej co czwarta maszyna. Helsing odpowiedział, że źródło jest niezweryfikowane, dron przeszedł testy i został dopuszczony na front, a armia ukraińska zamówiła ponad tysiąc sztuk. Miesiąc później Bundestag i tak podpisał czek, choć z bezpiecznikiem: limit miliarda euro na kontrakt do czasu, aż producent udowodni dojrzałość seryjną.
Warto mieć tę sekwencję w głowie przy lekturze komunikatu o Clarity. Firma umie budować rzeczy, które latają, i umie zbierać na nie pieniądze. Nie ma jeszcze publicznego dowodu, że jej oprogramowanie myli się rzadziej niż ludzie, których ma wyręczyć.
III · Front
Wojna, która zrobiła to pierwsza
Europa nie musi zgadywać, jak wygląda pole walki z algorytmem w środku, bo ma je tuż za swoją granicą. Ukraiński system zarządzania polem walki Delta od 2024 roku ma moduł, do którego wpięto platformę Avengers. Według ministerstwa obrony w Kijowie wykrywa ona na nagraniach z dronów i kamer do 12 tysięcy obiektów wroga tygodniowo. To jest skala, przy której nikt nie obejrzy każdej klatki. Laboratorium, które rozwija Avengers, dysponuje dziś ponad pięcioma milionami opisanych kadrów z frontu, a z państwowego zbioru danych Brave1 korzysta ponad sto ukraińskich firm trenujących modele bojowe.
Efekt widać w statystyce strat. W czerwcu 2026 roku ówczesny minister obrony Mychajło Fedorow mówił, że drony odpowiadają już za ponad 90 procent strat przeciwnika, a od początku roku trafiły ponad 800 tysięcy zweryfikowanych celów. Rok wcześniej armia dostała trzy miliony dronów FPV, dwa i pół raza więcej niż w 2024. W maju 2026 roku Fedorow potwierdził też, że po czterech latach współpracy z Palantirem Ukraina używa AI do analizy rosyjskich nalotów, obróbki danych wywiadowczych i planowania uderzeń dalekiego zasięgu.

Mirosława, osiemnastoletnia operatorka dronów FPV z ukraińskiej 128. brygady. Armia dostała w 2025 roku trzy miliony takich maszyn.
Maszyna uczy się w tej wojnie po obu stronach. Ukraiński wywiad wojskowy opisał w czerwcu 2025 roku rosyjski dron V2U, używany w obwodzie sumskim, który sam wyszukuje i wybiera cele, a w środku ma komputer zbudowany na module Nvidia Jetson Orin. To relacja jednej ze stron konfliktu, ale kierunek jest zgodny z tym, co mówią sami Ukraińcy: celem klastra Brave1 jest widzenie maszynowe w każdym dronie na froncie.
Najważniejsza lekcja z Ukrainy jest prozaiczna. AI nie weszła tam na wojnę jako robot z filmu, tylko jako odpowiedź na nadmiar. Kamer jest więcej niż oczu, a nagrań więcej niż godzin w dobie. Kto pierwszy każe algorytmowi patrzeć za siebie, ten pierwszy widzi. Clarity jest próbą sprzedania tej lekcji armiom, które jeszcze nie walczą.
IV · Pętla
Dwadzieścia sekund
Wszystkie firmy z tej branży powtarzają to samo zapewnienie: człowiek zostaje w pętli. Brzmi to jak gwarancja, ale opisuje tylko miejsce w schemacie, a nie jakość decyzji. Żeby zobaczyć różnicę, wystarczy rozłożyć tę pętlę na części.
Trzy ustawienia tej samej maszyny
Gdzie w łańcuchu stoi człowiek
Człowiek w pętli human in the loop
- Zobaczyćmaszyna
- Rozpoznaćmaszyna
- Zdecydowaćczłowiek
- Uderzyćpo zgodzie
Maszyna znajduje i opisuje, ale każde użycie siły zatwierdza konkretna osoba. Tak Helsing przedstawia Clarity i tak pracuje ukraiński Avengers: algorytm wskazuje obiekt, resztę robią ludzie. Słaby punkt tego układu to czas. Im więcej wskazań na godzinę, tym mniej minut na każde.
Człowiek nad pętlą human on the loop
- Zobaczyćmaszyna
- Rozpoznaćmaszyna
- Zdecydowaćmaszyna
- Uderzyćczłowiek może przerwać
System sam wykrywa i sam strzela, a człowiek patrzy na ekran i może go zatrzymać. Od lat działa tak obrona przeciwlotnicza okrętów i baz, bo rakieta nadlatuje szybciej, niż ktokolwiek zdąży nacisnąć przycisk. Amerykańska dyrektywa 3000.09 dopuszcza taki tryb do odpierania zmasowanych ataków, z wyłączeniem wybierania ludzi jako celów.
Bez człowieka human out of the loop
- Zobaczyćmaszyna
- Rozpoznaćmaszyna
- Zdecydowaćmaszyna
- Uderzyćmaszyna
Po starcie nikt już niczego nie zatwierdza. Ukraiński wywiad wojskowy opisał w czerwcu 2025 roku rosyjski dron V2U, który w obwodzie sumskim sam wyszukuje i wybiera cele. Tego trybu dotyczy spór w Genewie, a Czerwony Krzyż chce, by broń nieprzewidywalna i wymierzona w ludzi była po prostu zakazana.
W pierwszym ustawieniu wszystko zależy od tego, co dzieje się w okienku „zdecydować”. Najlepiej udokumentowane ostrzeżenie pochodzi z Gazy. W kwietniu 2024 roku izraelski magazyn +972 opisał system Lavender, który według jego rozmówców z wywiadu wskazał około 37 tysięcy osób jako podejrzanych bojowników. Ludzie mieli zatwierdzać te wskazania w mniej więcej dwadzieścia sekund, sprawdzając głównie, czy cel jest mężczyzną, i wiedząc, że system myli się w około jednym przypadku na dziesięć. Jeden z oficerów nazwał swoją rolę przystawianiem pieczątki. Izraelska armia zaprzecza, by istniała lista ludzi do zabicia, i twierdzi, że AI to narzędzie pomocnicze, a każdy cel sprawdza analityk. Liczby pochodzą od anonimowych źródeł i nikt ich niezależnie nie zweryfikował.
Eksperyment
Ile trwa dwadzieścia sekund
Tyle, według rozmówców izraelskiego magazynu +972, zajmowało oficerowi zatwierdzenie człowieka wskazanego przez system Lavender. Armia izraelska temu zaprzecza. Uruchom zegar i spróbuj w tym czasie przeczytać ten akapit dwa razy.
Nie trzeba rozstrzygać sporu o Gazę, żeby wyciągnąć z niego wniosek. Formalnie w tym opisie człowiek był w pętli przy każdym uderzeniu. Jeśli relacja jest prawdziwa, to właśnie tak wygląda pętla, w której człowiek jest obecny i niczego nie zmienia. Psychologia zna to zjawisko od dawna: im lepiej automat sprawdza się przez pierwsze sto razy, tym słabiej patrzymy mu na ręce przy sto pierwszym.
Dlatego w komunikacie Helsinga najciekawsze nie są setki agentów, tylko dwa skromne zdania o procedurze: że system nie opiera się na jednym źródle informacji i że zapisuje decyzję razem z tożsamością operatora. To jest próba zbudowania hamulca w oprogramowaniu. Nazwisko w logu sprawia, że ktoś odpowiada. Nie sprawia, że ma czas. A całe uzasadnienie istnienia Clarity brzmi przecież: wywiad musi „nadążać za walką”. O tym, jak łatwo łańcuch weryfikacji przepuszcza błąd, pisałem przy okazji amerykańskiej listy celów, na której znalazła się szkoła.
V · Polska
Dwieście miliardów i list intencyjny
W nocy z 9 na 10 września 2025 roku Polska dostała własną lekcję. Pierwszy obiekt naruszył przestrzeń powietrzną około 23:30, ostatni około 6:30. Premier mówił rano w Sejmie o 19 przekroczeniach granicy, a rząd wystąpił o konsultacje z artykułu 4 traktatu waszyngtońskiego. Przez siedem godzin ludzie przy ekranach decydowali, co z tego, co widzą radary, jest zagrożeniem, a co nie. Dokładnie ten odcinek pracy, od plamki na ekranie do decyzji, sprzedaje dziś Helsing.
Pieniądze na takie zakupy są. Budżet obronny na 2026 rok to ponad 200 miliardów złotych, czyli 4,8 procent PKB. 30 stycznia 2026 roku Agencja Uzbrojenia podpisała z konsorcjum PGZ i norweskiego Kongsberga umowę na system antydronowy SAN wartą około 15 miliardów złotych: 18 baterii, 52 plutony ogniowe, 703 pojazdy, całość w dwa lata. Na Tarczę Wschód rząd zapisał 10 miliardów złotych do 2028 roku, a szef MON mówi już, że program będzie dłuższy i droższy.

Radar amerykańskiej baterii Patriot rozmieszczonej w Polsce. Na otwarciu tekstu: żołnierz 18. Pułku Przeciwlotniczego z dronem przechwytującym systemu Merops, listopad 2025.
Z oprogramowaniem jest skromniej. Resort obrony ma strategię sztucznej inteligencji do 2039 roku, od wiosny 2025 buduje Centrum Implementacji Sztucznej Inteligencji przy wojskach cyberprzestrzeni, a 27 października 2025 roku minister podpisał z szefem Palantira list intencyjny o współpracy w dziedzinie AI i cyberbezpieczeństwa. Rok później, 8 października 2026, Rzecznik Praw Obywatelskich zapytał MON o szczegóły tej współpracy. NATO ma już swojego Mavena: sojusznicze dowództwo operacyjne kupiło go od Palantira w marcu 2025 roku, w jednej z najszybszych procedur zakupowych w historii Sojuszu.
Polska stoi więc przed tym samym wyborem co reszta Europy, tylko z większym budżetem i krótszą drogą do granicy. Może kupić amerykański system, którego używa już dowództwo NATO. Może poczekać na europejski, którego jeszcze nikt publicznie nie sprawdził. Może budować własny. W każdym wariancie ktoś w mundurze będzie zatwierdzał to, co wskaże model, i w każdym trzeba z góry ustalić rzecz, której nie ma w żadnej specyfikacji technicznej: ile wskazań na godzinę wolno mu dać.
VI · Prawo
Przepis, który wyłącza sam siebie
Europa ma najbardziej rozbudowane prawo o sztucznej inteligencji na świecie i to prawo w tej sprawie milczy z własnej woli. Artykuł 2 ustęp 3 AI Act mówi wprost:
„Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do systemów AI, jeżeli - i w zakresie, w jakim - wprowadzono je do obrotu, oddano do użytku lub są one wykorzystywane, ze zmianami lub bez zmian, wyłącznie do celów wojskowych, obronnych lub do celów bezpieczeństwa narodowego, niezależnie od rodzaju podmiotu prowadzącego te działania.”
System, który ocenia zdolność kredytową, podlega w Unii rygorom wysokiego ryzyka. System, który wskazuje cele artylerii, nie podlega żadnemu z nich, dopóki służy wyłącznie wojsku. Jeśli ten sam model trafi potem do zastosowań cywilnych, rozporządzenie zaczyna go obejmować. Resztę przepisów, od terminów po kary, zebrałem w przewodniku po AI Act. Obronność zostaje w rękach państw i prawa międzynarodowego.
A prawo międzynarodowe utknęło. Sekretarz generalny ONZ i przewodnicząca Czerwonego Krzyża już w 2023 roku wyznaczyli termin: traktat o broni autonomicznej do końca 2026. W sierpniu tego roku ponowili apel, pisząc, że świat jest niebezpiecznie blisko przekroczenia moralnej czerwonej linii: maszyn, które same biorą ludzi na cel. Poparcie na papierze jest ogromne.
Zgromadzenie Ogólne ONZ, 1 grudnia 2025
Rezolucja 80/57 o broni autonomicznej
164 za6 przeciw: Białoruś, Burundi, Korea Północna, Izrael, Rosja, USA7 wstrzymało się
Sześć głosów przeciw waży jednak więcej niż 164 za, bo należą między innymi do Stanów Zjednoczonych i Rosji, a konwencja w Genewie działa na zasadzie zgody wszystkich. Na stole leży tam projekt mandatu, który zakłada negocjacje w latach 2027-2028 i protokół do 2028 roku, oraz amerykański dokument proponujący pięć lat pracy nad tekstem niewiążącym. Stanowisko Czerwonego Krzyża jest znane od 2021 roku: zakazać broni nieprzewidywalnej i takiej, która celuje w ludzi, resztę uregulować. Amerykańska dyrektywa wymaga „odpowiedniego poziomu ludzkiego osądu” przy użyciu siły i nigdzie nie definiuje, co znaczy odpowiedni.
Na Clarity żaden z tych sporów się nie przekłada, i to jest w nim najsprytniejsze. System, który tylko wskazuje, a nie strzela, nie jest bronią autonomiczną w rozumieniu żadnego z dokumentów leżących w Genewie. Mieści się w każdej definicji odpowiedzialnego użycia, jaką dotąd napisano. Prawo pyta, kto pociągnął za spust. Technologia przeniosła decyzję o krok wcześniej, do momentu, w którym ktoś ustala, co w ogóle trafi na ekran.
VII · Dostawcy
Kto podpisał, a kto trafił na czarną listę
Jeszcze trzy lata temu największe laboratoria AI trzymały się od wojska z daleka, przynajmniej w regulaminach. Potem poszło szybko. W grudniu 2024 roku OpenAI związało się z Andurilem przy obronie baz przed dronami. 4 lutego 2025 roku Google usunął ze swoich zasad listę zastosowań, których nie będzie rozwijać, w tym broń i inwigilację. Latem 2025 roku Pentagon rozdał cztery kontrakty z pułapem 200 milionów dolarów każdy: Anthropic, Google, OpenAI i xAI. W opisie zamówienia stały „przepływy agentowe” do zadań bojowych i analizy wywiadowczej, czyli z grubsza to, co Helsing pokazał teraz w Berlinie.
Jedna z tych umów skończyła się w sądzie. Pentagon chciał dostępu do modeli Anthropic do wszystkich zgodnych z prawem celów. Firma żądała gwarancji, że nie posłużą w broni w pełni autonomicznej ani do masowej inwigilacji obywateli USA. Rozmowy załamały się jesienią 2025 roku, w marcu 2026 resort uznał Anthropic za ryzyko dla łańcucha dostaw, a firma poszła do sądu. W sierpniu sędzia w San Francisco uznał jedno z takich oznaczeń za nielegalne, ale 25 września sąd apelacyjny w Waszyngtonie utrzymał drugie stosunkiem głosów 2 do 1. Sędzia Gregory Katsas napisał, że w republice to prezydent i sekretarz wojny decydują, jak ważyć takie ryzyka. Firma zapowiedziała, że rozważa dalsze kroki.
Niezależnie od tego, po czyjej stronie jest racja, ten wyrok ustala praktyczną regułę dla całej branży: dostawca modelu nie będzie stawiał wojsku warunków. Zrobią to albo parlamenty, albo nikt. Europejski producent, który sam pisze w komunikacie o wymogach zatwierdzania i o nazwisku operatora, wie, że na tym rynku ostrożność jest dziś cechą produktu, a nie obowiązkiem.
VIII
Ile wart jest podpis
Łatwo napisać o tym wszystkim tekst straszny albo zachwycony. Straszny byłby nieuczciwy wobec Ukrainy, która bez algorytmów w Delcie widziałaby ułamek tego, co widzi, i płaciłaby za to ludźmi. Zachwycony byłby nieuczciwy wobec dwudziestu sekund.
Rzecz, którą warto śledzić, jest nudniejsza od robotów. To parametry, o których nie pisze się w komunikatach prasowych: ile wskazań dostaje jeden operator na zmianę, ile źródeł musi się zgodzić, zanim obiekt trafi na listę, jak często ktoś sprawdza na próbie, czy zatwierdzone cele były tym, czym miały być, i co się dzieje z oficerem, który odrzuca za dużo. Polska wyda w tym roku na obronę ponad dwieście miliardów złotych i prędzej czy później kupi system tej klasy. Wtedy te cztery liczby powinny znaleźć się w umowie, obok ceny i terminu dostawy.
Scherf ma rację, że trzeba połączyć to, co widać, z tym, w co się uderza. Reszta zależy od tego, jak długo między jednym a drugim wolno się zastanawiać.
Czytaj dalej
Źródła
- Helsing: komunikat o platformie Clarity, 12.11.2026 (EuropaWire)
- ONZ w Genewie: zapowiedź VII Konferencji Przeglądowej CCW, 10.11.2026
- TechTimes: konferencja CCW w Genewie, traktat o broni autonomicznej, 16.11.2026
- Kyiv Independent: Helsing launches European alternative to Palantir, 11.11.2026
- The Decoder: Helsing built an AI system that prepares targets, 11.11.2026
- TechTimes: Helsing unveils Clarity, human sign-off, no customers named, 12.11.2026
- Sifted: runda Series E Helsinga, wycena 18 mld USD, 13.07.2026
- ES&T: Bundestag zatwierdza zakup ponad 6000 dronów uderzeniowych, 26.02.2026
- European Security & Defence: Saab flies Gripen E with AI, 11.06.2025
- Bloomberg: Ukraine holds off on new Helsing drone orders after setbacks, 19.01.2026
- The Defense Post: Helsing disputes report that Ukraine paused orders, 23.01.2026
- Ministerstwo Obrony Ukrainy: 12 000 celów tygodniowo wykrywa platforma Avengers, 23.09.2024
- Ukraińska Prawda: Fedorow o dronach i stratach wroga, 22.06.2026
- ArmyInform: 3 mln dronów FPV dla Sił Zbrojnych Ukrainy w 2025 r., 24.12.2025
- +972 Magazine: Lavender, the AI machine directing Israel’s bombing spree in Gaza, 3.04.2024
- Forsal: Polska uruchamia art. 4 NATO, 10.09.2025
- Defence24: budżet na 2026 r., prawie 5 proc. PKB na obronność
- Defense News: Poland picks Kongsberg-PGZ consortium to build anti-drone wall, 2.02.2026
- PAP: w Wojsku Polskim powstaje Centrum Implementacji Sztucznej Inteligencji
- PAP: MON zacieśnia współpracę z firmą Palantir, list intencyjny, 27.10.2025
- Rzecznik Praw Obywatelskich: pismo do MON w sprawie współpracy z Palantirem, 8.10.2026
- Komisja Europejska, AI Act Service Desk: art. 2 rozporządzenia (UE) 2024/1689
- ONZ i MKCK: ponowiony apel o traktat w sprawie broni autonomicznej, 25.08.2026
- MKCK: stanowisko w sprawie autonomicznych systemów broni, 12.05.2021
- Defense News: Anduril i OpenAI łączą siły w obronie przed dronami, 5.12.2024
- CNBC: sąd apelacyjny utrzymuje decyzję Pentagonu wobec Anthropic, 25.09.2026
- Breaking Defense: Ukraina zamawia 6000 dronów HX-2, 14.02.2025
- Breaking Defense: Helsing pokazuje system Contra, 10.2026
- Naval News: Helsing pokazuje Lura i SG-1 Fathom, 13.05.2025
- Breaking Defense: CA-1 Europa, wejście do służby w 2029 r., 25.09.2025
- Meduza: Fedorow o współpracy Ukrainy z Palantirem, 12.05.2026
- Ukraińska Prawda: wywiad wojskowy o rosyjskim dronie V2U, 9.06.2025
- ArmyInform: ponad 100 firm korzysta z Brave1 Dataroom, 12.06.2026
- DefenseScoop: NATO kupuje Maven Smart System od Palantira, 14.04.2025
- KPRM: uchwała w sprawie programu Tarcza Wschód, 10.06.2024
- Departament Obrony USA: dyrektywa 3000.09 Autonomy in Weapon Systems, 25.01.2023
- Human Rights Watch: koniec prac grupy ekspertów CCW, 7.09.2026
- The Decoder: kontrakty Pentagonu dla Anthropic, OpenAI, Google i xAI, 07.2025
- TechCrunch: Google usuwa zobowiązanie dotyczące broni z zasad AI, 4.02.2025
- TechCrunch: pierwsza wygrana Anthropic w sporze z Pentagonem, 28.08.2026
- Tech.eu: Helsing zbiera 600 mln euro przy wycenie 12 mld, 17.06.2025
Zdjęcia
- Polski żołnierz z dronem przechwytującym systemu Merops, Lipa, 15.11.2025 - Sgt. Luis Garcia, U.S. Army, domena publiczna, Wikimedia Commons.
- Saab JAS 39E Gripen, RAF Fairford, 18.07.2025 - Airman 1st Class Cody J. A. Mott, U.S. Air Force, domena publiczna (kadr przycięty), Wikimedia Commons.
- Operatorka dronów FPV Mirosława, 128. Brygada Zmechanizowana - ArmyInform, CC BY 4.0 (kadr przycięty), Wikimedia Commons.
- Radar baterii Patriot w Polsce, 25.04.2019 - Sgt. 1st Class Christopher Smith, U.S. Army, domena publiczna (kadr przycięty), Wikimedia Commons.

