Opera WebAI: lokalne AI w przeglądarce bez klucza API. Na Macu korzysta z modelu Apple

👁 118 przeczytań

Opera włączyła w swoich przeglądarkach WebAI, czyli dostęp do modeli AI działających na twoim komputerze. Strony i rozszerzenia mogą z nich korzystać bez chmury, bez klucza API i bez abonamentu. We wtorek 27 października 9to5Mac opisał najciekawszy szczegół: na Macu Opera One korzysta z modelu Apple, który i tak jest już w systemie. Rozpisałem, jak to działa, na czym ruszy i jak to włączyć.

Co to jest WebAI

WebAI to proponowany standard sieciowy. Według Opery wspierają go m.in. Google i Microsoft. Pozwala stronie albo rozszerzeniu poprosić przeglądarkę o lokalny model AI, zamiast wysyłać tekst do serwera OpenAI czy Google. Opera udostępnia na start trzy interfejsy:

• Prompt API - generowanie tekstu,
• Decision API - klasyfikacja treści,
• Semantic Embeddings API - szukanie podobieństw między fragmentami tekstu.

Implementacja nie jest przywiązana do jednego modelu. Na start działa Gemma od Google, a na Macach także lokalny model bazowy Apple, ten sam, na którym stoi Apple Intelligence. Jak Apple Intelligence działa u nas, opisałem w tekście Apple Intelligence w Polsce, a samą rodzinę Gemma w przewodniku Gemma: otwarte modele Google.

Na czym to działa

WebAI jest we wczesnej wersji testowej. Działa na Windowsie 64-bit z procesorem Intel albo AMD oraz na Macach z procesorami Apple. Nie działa na Macach z Intelem, na Linuksie ani na Windowsie na ARM. Opera pisze wprost, że szybkość zależy od twojego sprzętu, bo model liczy na twoim procesorze i karcie.

Jak włączyć

1. Zainstaluj albo zaktualizuj Operę One.
2. Wejdź w Ustawienia, potem Opera AI (albo wpisz opera://settings/ai) i włącz opcję Enable Web AI API. Przeglądarka pobierze wtedy lokalny model, więc może to potrwać kilka minut.
3. Zainstaluj jedno z przykładowych rozszerzeń Opery.

Funkcja jest wyłączona domyślnie. Dopóki jej nie włączysz, nic się nie pobiera. Możesz też decydować, które strony mają dostęp do lokalnego modelu.

Sześć rozszerzeń na pokaz

Opera przygotowała sześć eksperymentalnych rozszerzeń, które pokazują, co da się zbudować. Project Lens koloruje akapity artykułu według tego, jak bardzo pasują do twojego projektu. Got It? robi szybki quiz z przeczytanego tekstu. Semantic Art zamienia artykuł w ruchomą mapę zdań, gdzie podobne zdania stoją obok siebie. Są też rzeczy dla zabawy, jak dwa koty z ASCII improwizujące scenkę na zadany temat. Opera podkreśla, że to przykłady, a nie funkcje przeglądarki.

Przy okazji Opera pokazała HTML-in-Canvas: prawdziwe, klikalne strony wstawione w sceny 2D i 3D. Przyciski i formularze działają nawet wtedy, gdy strona porusza się w trójwymiarowym pokoju.

Moja ocena

Najważniejsze jest to, kto płaci za obliczenia. Dziś każda funkcja AI na stronie to rachunek za API po stronie twórcy albo abonament po stronie użytkownika. WebAI przenosi koszt na komputer użytkownika. Dla małych twórców rozszerzeń to ogromna różnica, bo mogą dodać AI bez serwera i bez opłaty za każde zapytanie. Dla prywatności też dobrze, bo tekst ze strony nie wychodzi z komputera.

Haczyk jest jeden: to wciąż propozycja standardu. Dopóki Chrome i Edge nie wdrożą tego samego interfejsu, rozszerzenie pisane pod WebAI zadziała tylko w Operze. Małe lokalne modele są też dużo słabsze od chmurowych. Do streszczenia czy klasyfikacji wystarczą, do poważnego pisania już nie. Jak przeglądarki z AI walczą o rynek, pisałem w tekście o przeglądarkach z AI zamiast wyszukiwarki. Jeśli chcesz mieć pełną kontrolę nad modelem, zostają Ollama i reszta narzędzi z przewodnika lokalne AI.

Źródła

• Opera: WebAI, Local AI for the web, now in Opera
• 9to5Mac, 27.10.2026: Opera One i model Apple w przeglądarce
• Opera: dokumentacja WebAI dla programistów