Przejdź do treści
Sklep
Ursula Andress, odtwórczyni roli Honey Ryder w Doktorze No

James BondLongform

Wszystkie kobiety Bonda

Od Ursuli Andress po Anę de Armas i Léę Seydoux. Sześćdziesiąt lat, dwadzieścia pięć filmów i jedna teza: James Bond prawie się nie zmienił. Zmieniały go one.

Piotr Olszewski16 listopada 202621 min czytania

Wchodzi do kadru od strony morza, w białym bikini, z nożem przy pasie. Jest rok 1962, film nazywa się „Doktor No”, a scena trwa krócej niż piosenka w radiu. Od tej chwili kino ma na takie postaci nazwę, której same aktorki przez sześćdziesiąt lat serdecznie nie znosiły: dziewczyna Bonda.

Ta nazwa kłamie od początku. Honey Ryder, kobieta z tamtej plaży, opowiada Bondowi kilka scen później, jak zabiła człowieka pająkiem. Tatiana Romanova strzela do własnej przełożonej. Domino zabija złoczyńcę harpunem, zanim Bond zdąży wstać z podłogi. To trzy z pierwszych czterech filmów. Kobiety w tej serii od zawsze robiły więcej, niż im przypisywano, tylko że kamera wolała patrzeć gdzie indziej.

Ten tekst to przewodnik po wszystkich dwudziestu pięciu filmach, od Ursuli Andress po Anę de Armas i Léę Seydoux. Przy każdej postaci trzy rzeczy: kim była w fabule, scena, z której ją pamiętamy, i co po niej zostało. Ma też tezę. Przez sześć dekad Bond się prawie nie zmienił: pije to samo, jeździ tym samym, strzela z tego samego. Zmieniały się kobiety obok niego, a z nimi cała seria. Najpierw były nagrodą na koniec misji. Potem przeciwniczką, partnerką, przełożoną. Na końcu stały się powodem, dla którego agent 007 po raz pierwszy nie wrócił.

Oś czasu

1962-2021

  1. Sean Connery · 1962-1967
  2. 1962Sylvia TrenchEunice GaysonDoktor No
  3. 1962Honey RyderUrsula AndressDoktor No
  4. 1963Tatiana RomanovaDaniela BianchiPozdrowienia z Rosji
  5. 1964Pussy GaloreHonor BlackmanGoldfinger
  6. 1964Jill MastersonShirley EatonGoldfinger
  7. 1965Domino DervalClaudine AugerOperacja Piorun
  8. 1965Fiona VolpeLuciana PaluzziOperacja Piorun
  9. 1967Aki i Kissy SuzukiAkiko Wakabayashi i Mie HamaŻyje się tylko dwa razy
  10. George Lazenby i Sean Connery · 1969-1971
  11. 1969Tracy di VicenzoDiana RiggW tajnej służbie Jej Królewskiej Mości
  12. 1971Tiffany CaseJill St. JohnDiamenty są wieczne
  13. Roger Moore · 1973-1985
  14. 1973SolitaireJane SeymourŻyj i pozwól umrzeć
  15. 1974Andrea Anders i Mary GoodnightMaud Adams i Britt EklandCzłowiek ze złotym pistoletem
  16. 1977Anya AmasovaBarbara BachSzpieg, który mnie kochał
  17. 1979Holly GoodheadLois ChilesMoonraker
  18. 1981Melina HavelockCarole BouquetTylko dla twoich oczu
  19. 1983OctopussyMaud AdamsOśmiorniczka
  20. 1985May DayGrace JonesZabójczy widok
  21. Timothy Dalton · 1987-1989
  22. 1987Kara MilovyMaryam d'AboW obliczu śmierci
  23. 1989Pam BouvierCarey LowellLicencja na zabijanie
  24. Pierce Brosnan · 1995-2002
  25. 1995Natalia SimonowaIzabella ScorupcoGoldenEye
  26. 1995Xenia OnatoppFamke JanssenGoldenEye
  27. 1997Wai LinMichelle YeohJutro nie umiera nigdy
  28. 1999Elektra KingSophie MarceauŚwiat to za mało
  29. 2002Jinx JohnsonHalle BerryŚmierć nadejdzie jutro
  30. Daniel Craig · 2006-2021
  31. 2006Vesper LyndEva GreenCasino Royale
  32. 2008Camille MontesOlga KurylenkoQuantum of Solace
  33. 2012SévérineBérénice MarloheSkyfall
  34. 2015Madeleine SwannLéa SeydouxSpectre / Nie czas umierać
  35. 2015Lucia SciarraMonica BellucciSpectre
  36. 2021PalomaAna de ArmasNie czas umierać
  37. 2021NomiLashana LynchNie czas umierać

Sean Connery · 1962-1967

Wyjście z morza

Lata sześćdziesiąte ustawiają wzór na pół wieku: kobieta pojawia się jak zjawisko, ma nazwisko-żart i zwykle cudzy głos. Ale już w pierwszych pięciu filmach widać pęknięcie. Najciekawsze z nich mają zawód, broń i własny interes, a jedna w ogóle nie daje się Bondowi przekonać.

Eunice Gayson, Sylvia Trench

1962Doktor No

Sylvia Trench

Eunice Gayson

Hazardzistka z londyńskiego klubu Le Cercle. Pierwsza kobieta, którą widzimy u boku Bonda, zanim jeszcze zobaczymy jego twarz. Stół do chemin de fer. Przegrywa kolejne rozdanie i przedstawia się: „Trench. Sylvia Trench”. Mężczyzna naprzeciwko zapala papierosa i odpowiada tym samym rytmem. Najsłynniejsze przedstawienie się w historii kina jest więc echem jej kwestii. Miała wracać w każdym filmie jako dziewczyna, której Bond wiecznie ucieka do pracy. Pomysł porzucono po „Pozdrowieniach z Rosji”.

Ursula Andress, odtwórczyni roli Honey Ryder

1962Doktor No

Honey Ryder

Ursula Andress

Kim była

Poławiaczka muszli z Jamajki, córka zoologa. Sama, bez szkoły, wychowana na encyklopedii, którą doczytała do litery T. Na wyspę Crab Key pływa po muszle, bo za te najrzadsze płacą w Miami.

Scena

Plaża Laughing Waters, mniej więcej w połowie filmu. Wychodzi z wody w białym bikini, z nożem przy pasie i dwiema muszlami w rękach, nucąc „Underneath the Mango Tree”. Widzi obcego, kładzie dłoń na nożu i pyta, czy on też przyszedł po muszle. „Nie, tylko patrzę”.

Co zmieniła

Jedno ujęcie stworzyło całą kategorię. Mało kto pamięta, że Honey opowiada potem Bondowi, jak zabiła mężczyznę, który ją skrzywdził, podkładając mu pod moskitierę czarną wdowę. I że mówi głosem Nikki van der Zyl, niemieckiej aktorki, która dubbingowała w serii kilkanaście kobiet - akcent Andress uznano za zbyt silny.

Daniela Bianchi, odtwórczyni roli Tatiana Romanova

1963Pozdrowienia z Rosji

Tatiana Romanova

Daniela Bianchi

Kim była

Szyfrantka sowieckiego konsulatu w Stambule. Wierzy, że wykonuje zadanie dla ojczyzny, a naprawdę jest przynętą organizacji WIDMO: ma uwieść Brytyjczyka i dostarczyć mu maszynę szyfrującą Lektor.

Scena

Bond wraca do hotelowego apartamentu, słyszy szelest i wchodzi do sypialni z pistoletem. W jego łóżku leży Tatiana, ubrana tylko w czarną aksamitkę na szyi. Za lustrem pracuje kamera. Tę scenę przez kolejne dekady odgrywali na zdjęciach próbnych kandydaci na Bonda i kandydatki na jego partnerki.

Co zmieniła

Pierwsza kobieta w serii, która ma w finale realny wybór - i go dokonuje. Kiedy pułkownik Rosa Klebb celuje w Bonda zatrutym ostrzem w bucie, to Tatiana podnosi pistolet i strzela do własnej przełożonej.

Honor Blackman, odtwórczyni roli Pussy Galore

1964Goldfinger

Pussy Galore

Honor Blackman

Kim była

Pilotka i szefowa Latającego Cyrku, eskadry złożonej z samych kobiet. Pracuje dla Goldfingera za udział w zyskach z napadu na Fort Knox.

Scena

Bond budzi się w odrzutowcu po strzałce usypiającej. Nad nim stoi kobieta w czarnym golfie. „Kim pani jest?” - „Nazywam się Pussy Galore”. - „Chyba śnię”. Później, w stodole w Kentucky, rzuca nim o siano chwytem dżudo - Blackman trenowała je naprawdę, bo wcześniej grała Cathy Gale w serialu „Rewolwer i melonik”.

Co zmieniła

Blackman miała 38 lat i była o pięć lat starsza od Connery'ego. To ona podmienia gaz w zbiornikach i zawiadamia Waszyngton, więc bez niej Bond przegrywa. Scena w stodole, w której jej opór zostaje złamany siłą, zestarzała się najgorzej z całego filmu i dziś ogląda się ją z zaciśniętymi zębami.

Shirley Eaton, Jill Masterson

1964Goldfinger

Jill Masterson

Shirley Eaton

Pomocnica Goldfingera, która przez lornetkę podgląda karty jego przeciwnika w Miami. Bond odzyskuje przytomność i znajduje ją na łóżku, pomalowaną od stóp do głów złotą farbą. Na ekranie trwa to kilkanaście sekund. Eaton trafiła w złocie na okładkę magazynu „Life”, a legenda o aktorce, która naprawdę udusiła się pod farbą, krąży do dziś. To plotka, którą sama Eaton prostowała w wywiadach przez następne pół wieku.

Claudine Auger, odtwórczyni roli Domino Derval

1965Operacja Piorun

Domino Derval

Claudine Auger

Kim była

Utrzymanka Emilia Largo, numeru drugiego w WIDMIE. Mieszka na jego jachcie na Bahamach i nie wie, że jej brat, pilot NATO, zginął przy kradzieży dwóch bomb atomowych.

Scena

Bond mówi jej prawdę o bracie na plaży i prosi, żeby wróciła na jacht z licznikiem Geigera. Largo ją przyłapuje i torturuje. W finale, gdy Largo mierzy do Bonda w kabinie wodolotu, pada strzał z kuszy podwodnej. Domino stoi w drzwiach z harpunem.

Co zmieniła

Głównego złoczyńcę zabija kobieta, nie Bond. Zdarzy się to w serii jeszcze kilka razy, ale pierwszy raz tutaj.

Luciana Paluzzi, Fiona Volpe

1965Operacja Piorun

Fiona Volpe

Luciana Paluzzi

Zabójczyni WIDMA na motocyklu z wyrzutnią rakiet. Po nocy z Bondem kpi mu w twarz: James Bond, któremu wystarczy pójść z kobietą do łóżka, żeby usłyszała anielskie chóry, żałowała za grzechy i przeszła na stronę dobra. „Ale nie ta”. Scenarzyści napisali ją jako odpowiedź na krytykę „Goldfingera”. Pierwsza kobieta w serii, na którą urok Bonda po prostu nie działa.

Akiko Wakabayashi i Mie Hama, Aki i Kissy Suzuki

1967Żyje się tylko dwa razy

Aki i Kissy Suzuki

Akiko Wakabayashi i Mie Hama

Agentka japońskiego wywiadu za kierownicą białej Toyoty 2000GT i poławiaczka pereł, która bierze z Bondem udawany ślub. Aki dwa razy wyciąga Bonda z pułapki samochodem. Ginie w nocy od trucizny spuszczonej po nitce z sufitu - kropla była przeznaczona dla niego. Pierwsze azjatyckie bohaterki serii i pierwszy raz, gdy to partnerka ma lepsze auto. Toyota 2000GT w wersji bez dachu powstała specjalnie do filmu, bo Connery nie mieścił się w seryjnym coupé.

George Lazenby i Sean Connery · 1969-1971

Żona

Jeden film z modelem, którego nikt nie chciał, okazał się najważniejszy dla całej reszty. To tu seria po raz pierwszy sprawdziła, co się stanie, jeśli kobieta nie zniknie przed napisami końcowymi.

Diana Rigg, odtwórczyni roli Tracy di Vicenzo

1969W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości

Tracy di Vicenzo

Diana Rigg

Kim była

Hrabina Teresa di Vicenzo, córka szefa korsykańskiego syndykatu. Jeździ czerwonym Mercury Cougarem szybciej niż Bond swoim Astonem i od pierwszej sceny chce ze sobą skończyć.

Scena

Lodowisko w Mürren. Bond ucieka przed ludźmi Blofelda, jest wyczerpany i pierwszy raz w serii naprawdę się boi. Siada na ławce, podnosi kołnierz. Przed nim zatrzymują się łyżwy. To Tracy. Za chwilę to ona poprowadzi samochód przez zaśnieżony tor wyścigowy, a w schronisku na Piz Gloria sama rozprawi się z ochroniarzem.

Co zmieniła

Jedyna kobieta, z którą Bond bierze ślub. Kilka minut po weselu ginie od serii z przejeżdżającego samochodu, a on trzyma ją na kolanach i mówi policjantowi, że nic się nie stało, bo mają przed sobą cały czas świata. Zdanie „We have all the time in the world” wraca 52 lata później w „Nie czas umierać”, razem z piosenką Louisa Armstronga. Cała era Craiga jest pisana tym zakończeniem.

Jill St. John, Tiffany Case

1971Diamenty są wieczne

Tiffany Case

Jill St. John

Przemytniczka diamentów z Amsterdamu, która zmienia peruki szybciej niż Bond paszporty. Otwiera mu drzwi jako blondynka, wraca z drinkiem jako brunetka, a rozmowę kończy ruda. Odciski palców na jego szklance zdejmuje sama, pudrem i taśmą. Pierwsza Amerykanka w głównej roli kobiecej. Zaczyna jako najbystrzejsza osoba w filmie, a kończy w bikini na platformie wiertniczej, podmieniając nie tę kasetę. Tak wyglądał cały problem lat siedemdziesiątych w pigułce.

Roger Moore · 1973-1985

Równa i dekoracja

Siedem filmów Rogera Moore'a to huśtawka. W jednym roku partnerką Bonda jest major KGB, która przysięga go zabić, w innym agentka zamknięta w bagażniku. Seria reaguje na feminizm lat siedemdziesiątych nerwowo: krok do przodu, dwa żarty w tył.

Jane Seymour, odtwórczyni roli Solitaire

1973Żyj i pozwól umrzeć

Solitaire

Jane Seymour

Kim była

Wróżka czytająca z tarota przyszłość dla Kanangi, karaibskiego dyktatora i barona heroiny. Jej dar ma zależeć od dziewictwa.

Scena

Odwraca kartę i widzi Kochanków. Nie wie, że Bond przyniósł talię złożoną z samych Kochanków.

Co zmieniła

Najbardziej nieuczciwe uwiedzenie w serii: bohater oszukuje dziewczynę, żeby odebrać jej jedyną rzecz, która dawała jej pozycję. Seymour miała na planie 21 lat, Moore 45. W tym samym filmie Gloria Hendry jako Rosie Carver została pierwszą czarnoskórą kobietą, z którą Bond ma romans.

Maud Adams i Britt Ekland, Andrea Anders i Mary Goodnight

1974Człowiek ze złotym pistoletem

Andrea Anders i Mary Goodnight

Maud Adams i Britt Ekland

Kochanka płatnego zabójcy Scaramangi i agentka brytyjskiego wywiadu w Bangkoku. To Anders wysyła do Londynu złotą kulę z wygrawerowanym „007”, bo chce, żeby Bond zabił człowieka, od którego nie umie odejść. Płaci za to życiem na trybunach meczu bokserskiego. Goodnight, która włącza laser pośladkiem, to najniższy punkt w dziejach serii. Anders jest w tym samym filmie postacią tragiczną i to ona uruchamia całą fabułę. Adams wróci za dziewięć lat w roli tytułowej.

Barbara Bach, odtwórczyni roli Anya Amasova

1977Szpieg, który mnie kochał

Anya Amasova

Barbara Bach

Kim była

Major KGB, kryptonim Potrójne X. Najlepsza agentka Związku Radzieckiego, przydzielona do wspólnej misji z najlepszym agentem Wielkiej Brytanii.

Scena

Sypialnia, mężczyzna i kobieta. Odzywa się pozytywka, moskiewska centrala wzywa agenta XXX. Widz czeka, aż mężczyzna sięgnie po słuchawkę. Sięga ona. Kilka scen dalej dowiaduje się, że jej ukochanego zabił w Alpach Bond, i mówi mu spokojnie: kiedy misja się skończy, zabiję cię.

Co zmieniła

Pierwsza partnerka pomyślana jako lustrzane odbicie Bonda: ten sam stopień, te same sztuczki, ta sama pamięć do szczegółów z cudzych teczek. Gdy Bond wymienia jej ulubiony drink, ona wylicza mu jego życiorys i dochodzi do żony. Bond przerywa jej w pół zdania. To jedna z niewielu chwil, kiedy Moore gra zranionego.

Lois Chiles, Holly Goodhead

1979Moonraker

Holly Goodhead

Lois Chiles

Doktor nauk, astronautka wypożyczona przez NASA do firmy Draxa, a naprawdę agentka CIA. Bond wchodzi do laboratorium i pyta o doktora Goodheada. „To ja”. - „Kobieta?”. - „Pańska spostrzegawczość przynosi panu zaszczyt, panie Bond”. W finale to ona pilotuje prom kosmiczny, a Bond siedzi na fotelu obok. Nazwisko zostało jej po dawnych czasach, kompetencje ma już z nowych.

Carole Bouquet, odtwórczyni roli Melina Havelock

1981Tylko dla twoich oczu

Melina Havelock

Carole Bouquet

Kim była

Córka pary archeologów morskich. Na jej oczach hydroplan ostrzeliwuje jacht rodziców u wybrzeży Korfu.

Scena

Hiszpańska willa, płatny zabójca skacze z trampoliny do basenu i w locie dostaje bełt z kuszy między łopatki. Bond jeszcze nie zdążył nic zrobić. Chwilę później uciekają jej żółtym Citroënem 2CV, bo jego Lotus właśnie wyleciał w powietrze.

Co zmieniła

Pierwsza kobieta w serii, która ma własną fabułę zemsty, a Bond jest w niej tylko pasażerem i sumieniem: przypomina jej chińskie przysłowie, że kto rusza się mścić, powinien wykopać dwa groby. Bouquet miała 23 lata, kilka lat później została twarzą Chanel No. 5.

Maud Adams, odtwórczyni roli Octopussy

1983Ośmiorniczka

Octopussy

Maud Adams

Kim była

Przemytniczka klejnotów, właścicielka cyrku i pływającego pałacu na jeziorze w Udajpurze, gdzie nie wpuszcza się mężczyzn.

Scena

Bond trafia przed jej oblicze jako intruz. Ona wie, kim jest: to on przed laty dał jej ojcu, zdemaskowanemu majorowi, dobę na honorowe wyjście. Dziękuje mu za to. W finale jej akrobatki szturmują pałac Kamala Khana po linach i trapezach.

Co zmieniła

Jedyny film, którego tytułem jest imię kobiety. Adams pozostaje jedyną aktorką z dwiema różnymi głównymi rolami w serii.

Grace Jones, odtwórczyni roli May Day

1985Zabójczy widok

May Day

Grace Jones

Kim była

Ochroniarka i kochanka Maxa Zorina. Podnosi dorosłego mężczyznę nad głowę i skacze ze spadochronem z wieży Eiffla.

Scena

Zalana kopalnia pod Doliną Krzemową. Zorin zostawił ją na śmierć razem ze swoimi robotnikami. May Day wciąga ładunek wybuchowy na drezynę, a kiedy hamulec puszcza, zostaje na wózku i wyjeżdża z bombą na zewnątrz. Krzyczy do Bonda, żeby dopadł Zorina.

Co zmieniła

Grace Jones zagrała w zasadzie samą siebie i ukradła film 57-letniemu Moore'owi. Kostiumy zaprojektował jej Azzedine Alaïa. Pierwsza zabójczyni w serii, która dostaje własny łuk: od narzędzia do osoby, która wybiera, jak zginie.

Timothy Dalton · 1987-1989

Jedna zamiast trzech

Dwa filmy Daltona powstają w cieniu epidemii AIDS i to widać. Bond przestaje kolekcjonować. W „W obliczu śmierci” ma w zasadzie jedną partnerkę na cały film, pierwszy raz od ślubu z Tracy.

Maryam d'Abo, odtwórczyni roli Kara Milovy

1987W obliczu śmierci

Kara Milovy

Maryam d'Abo

Kim była

Wiolonczelistka z konserwatorium w Bratysławie. Jej kochanek, generał KGB, kazał jej udawać snajperkę, żeby jego ucieczka na Zachód wyglądała wiarygodnie.

Scena

Bond ma ją zastrzelić. Widzi w lunecie, że dziewczyna trzyma karabin jak smyczek, i strzela w kolbę. Kilka dni później zjeżdżają razem po śniegu do Austrii, siedząc w futerale od wiolonczeli i sterując instrumentem. Na granicy Bond rzuca strażnikom, że nie mają nic do oclenia. Kara podnosi wiolonczelę.

Co zmieniła

Nie agentka i nie zabójczyni, tylko cywil wciągnięty w cudzą grę, który uczy się w biegu. W Afganistanie to ona prowadzi konną szarżę na lotnisko. Tytuł filmu wziął się z raportu Bonda o tej pierwszej nocy.

Carey Lowell, odtwórczyni roli Pam Bouvier

1989Licencja na zabijanie

Pam Bouvier

Carey Lowell

Kim była

Była pilotka armii, współpracowniczka CIA. Latała dla ludzi, o których Bond dopiero czyta w aktach.

Scena

Bar Barrelhead na Bimini. Bond siada naprzeciw niej i pokazuje pod stołem swojego Walthera. Pam pokazuje, co trzyma na kolanach: obrzyn. Ma też pod bluzką kamizelkę kuloodporną, co po chwili ratuje jej życie.

Co zmieniła

Pierwsza partnerka, która wprost mówi Bondowi, że nie jest jego sekretarką, kiedy ten próbuje ją tak przedstawić. W finale osłania go z powietrza samolotem rolniczym.

Pierce Brosnan · 1995-2002

Dinozaur i jego szefowa

Sześć lat przerwy, koniec zimnej wojny i nowa producentka: Barbara Broccoli. „GoldenEye” robi z zarzutów wobec Bonda temat filmu. Mówi mu je w twarz kobieta, która od tej pory wydaje mu rozkazy.

Izabella Scorupco, odtwórczyni roli Natalia Simonowa

1995GoldenEye

Natalia Simonowa

Izabella Scorupco

Kim była

Programistka drugiego stopnia w stacji kontroli satelitów Siewiernaja. Jedyna osoba, która przeżyła masakrę całej załogi.

Scena

Plaża na Kubie, dzień przed finałem. Bond czyści broń, Natalia pyta, jak może być tak zimny. On odpowiada, że to trzyma go przy życiu. Ona: nie, to trzyma cię w samotności. Wcześniej, kiedy Bond i rosyjski minister obrony przerzucają się groźbami w pokoju przesłuchań, wybucha: jesteście jak chłopcy z zabawkami.

Co zmieniła

Bond prowadzi czołg, ale to ona włamuje się do systemu i spala satelitę w atmosferze. Scorupco urodziła się w 1970 roku w Białymstoku i jako dziecko wyjechała z matką do Szwecji. To jedyna Polka w głównej roli kobiecej w historii serii.

Famke Janssen, Xenia Onatopp

1995GoldenEye

Xenia Onatopp

Famke Janssen

Była pilotka sowieckich myśliwców, zabójczyni syndykatu Janus. Dusi udami. Wyścig Ferrari z Astonem nad Monako, potem bakarat w kasynie. Przegrywa rozdanie i przedstawia się nazwiskiem, którego nie da się powtórzyć z kamienną twarzą. Parodia femme fatale zagrana tak serio, że działa. Janssen zrobiła z roli, która na papierze była żartem, najlepszą złoczynię lat dziewięćdziesiątych.

Michelle Yeoh, odtwórczyni roli Wai Lin

1997Jutro nie umiera nigdy

Wai Lin

Michelle Yeoh

Kim była

Pułkownik chińskiego wywiadu. Prowadzi własne śledztwo w sprawie tego samego magnata prasowego i początkowo traktuje Bonda jak konkurencję.

Scena

Sajgon, dachy i targowiska. Skuci jedną parą kajdanek jadą na motocyklu BMW: on trzyma gaz, ona sprzęgło, i kłócą się, kto prowadzi. Wcześniej Wai Lin schodzi po pionowej ścianie na lince wystrzelonej z bransolety, kiedy Bond dopiero szuka wyjścia.

Co zmieniła

Yeoh przyszła z kina akcji z Hongkongu i sama zagrała swoje walki. Nikt jej tu nie ratuje ani nie tłumaczy świata. W 2023 roku dostała Oscara za główną rolę kobiecą, jako druga po Halle Berry aktorka z serii.

Sophie Marceau, odtwórczyni roli Elektra King

1999Świat to za mało

Elektra King

Sophie Marceau

Kim była

Dziedziczka imperium naftowego, niegdyś porwana dla okupu. Bond dostaje rozkaz, żeby ją chronić, i robi to z przekonaniem, bo wygląda na ofiarę.

Scena

Stambuł, Wieża Panny. Elektra przykuwa Bonda do zabytkowego krzesła z garotą i dokręca śrubę, siedząc mu na kolanach. Kiedy on się uwalnia i mierzy do niej z pistoletu, śmieje się: nie zabijesz mnie, będziesz tęsknił. Bond strzela. „Ja nigdy nie pudłuję”.

Co zmieniła

Pierwsza kobieta w roli głównego przeciwnika. Film wykorzystuje przeciw widzowi to, do czego seria go przyzwyczaiła: piękna, skrzywdzona, w potrzebie, więc niewinna. To ona zleciła zabójstwo ojca i to ona omal nie zabija M.

Halle Berry, odtwórczyni roli Jinx Johnson

2002Śmierć nadejdzie jutro

Jinx Johnson

Halle Berry

Kim była

Agentka amerykańskiej NSA, która na Kubie i w Islandii poluje na tego samego człowieka co Bond.

Scena

Wybrzeże Kuby, Bond z lornetką przy barze. Z morza wychodzi kobieta w pomarańczowym bikini z białym pasem i nożem na biodrze. Film powstał na czterdziestolecie serii i ta scena jest jawnym ukłonem w stronę Ursuli Andress.

Co zmieniła

Berry dostała Oscara za „Czekając na wyrok” w trakcie zdjęć do Bonda. Studio szykowało dla Jinx osobny film i w 2003 roku go skasowało. Na kobietę z własnym tytułem seria nie była gotowa jeszcze przez kolejne dwadzieścia lat. W tym samym filmie debiutowała w kinie Rosamund Pike, jako zdrajczyni Miranda Frost.

Daniel Craig · 2006-2021

Konsekwencje

Pięć filmów Craiga to pierwsza w serii opowieść ciągła, a jej osią nie jest żaden złoczyńca, tylko dwie kobiety: ta, którą Bond stracił w pierwszym filmie, i ta, dla której umiera w ostatnim.

Eva Green, odtwórczyni roli Vesper Lynd

2006Casino Royale

Vesper Lynd

Eva Green

Kim była

Urzędniczka brytyjskiego skarbu. Pilnuje dziesięciu milionów dolarów, które Bond ma postawić w pokera przeciw bankierowi terrorystów.

Scena

Wagon restauracyjny w pociągu do Czarnogóry. Siada naprzeciw niego: „Jestem pieniędzmi”. On mierzy ją wzrokiem: „Każdy pens”. Przez następne trzy minuty czytają się nawzajem jak akta - ona zgaduje sieroctwo i szkołę opłaconą z cudzej łaski, on jej ambicję i strach, że nikt nie bierze jej poważnie. Potem jest klatka schodowa i prysznic: Vesper siedzi w ubraniu pod strumieniem wody, bo nie może zmyć krwi z rąk. Bond siada obok, też w ubraniu.

Co zmieniła

Wszystko. Bond składa dla niej rezygnację, ona zdradza go, żeby ratować innego mężczyznę, i tonie w windzie walącego się pałacu w Wenecji, zamykając kratę od środka. Koktajl z trzech miarek ginu, jednej wódki i pół Kina Lillet nosi jej imię. Piętnaście lat później Bond stoi nad jej grobem w Materze i mówi, że tęskni.

Olga Kurylenko, odtwórczyni roli Camille Montes

2008Quantum of Solace

Camille Montes

Olga Kurylenko

Kim była

Była agentka boliwijskiego wywiadu. Jako dziecko patrzyła, jak generał Medrano morduje jej rodzinę i podpala dom. Blizna po oparzeniu zajmuje pół jej pleców.

Scena

Płonący hotel na boliwijskiej pustyni. Camille zabiła generała i siedzi skulona w kącie pokoju, w którym ogień odcina wyjście. Wraca do niej dzieciństwo. Bond obejmuje ją i przykłada pistolet do jej skroni, gotów oszczędzić jej drugiego spalenia żywcem. Potem strzela w zbiornik z wodorem i wychodzą przez ścianę.

Co zmieniła

Jedyna główna bohaterka, z którą Bond nie idzie do łóżka. Żegnają się jednym pocałunkiem przy dworcu. Oboje gonią przez cały film za zemstą i oboje widzą u drugiego, ile to kosztuje.

Bérénice Marlohe, Sévérine

2012Skyfall

Sévérine

Bérénice Marlohe

Kobieta z kasyna w Makau. Bond rozpoznaje po tatuażu na nadgarstku, że jako dziecko sprzedano ją do domu publicznego. Bar, papieros, drżące palce. Bond pyta, kiedy ostatni raz nie bała się niczego. Jej wątek kończy się szklanką whisky na głowie i strzałem, który Bond kwituje żartem o zmarnowanym alkoholu. Najmocniej krytykowana scena ery Craiga i dowód, że stary odruch serii nie zniknął w 2006 roku.

Léa Seydoux, odtwórczyni roli Madeleine Swann

2015Spectre / Nie czas umierać

Madeleine Swann

Léa Seydoux

Kim była

Psycholożka z kliniki w austriackich Alpach, córka Pana White'a, jednego z ludzi, którzy zniszczyli Vesper. Od dziecka wie, czym zajmuje się ojciec, i od dziecka umie rozłożyć pistolet.

Scena

„Nie czas umierać” zaczyna się bez Bonda. Norwegia, zamarznięte jezioro, dziewczynka ucieka przed człowiekiem w białej masce i wpada pod lód. To pierwszy film serii otwarty wspomnieniem kobiety. Po czołówce jest Matera: Madeleine prosi Bonda, żeby poszedł na grób Vesper i ją puścił. Kwadrans później on wsadza ją do pociągu, przekonany, że go zdradziła. Ona kładzie dłoń na brzuchu.

Co zmieniła

Pierwsza partnerka Bonda, która wraca w kolejnym filmie w głównej roli, i pierwsza, która ma z nim dziecko: pięcioletnią Mathilde o niebieskich oczach. To dla nich Bond zostaje na wyspie pod ostrzałem rakiet. Ostatnia scena należy do niej: jedzie z córką drogą nad morzem i zaczyna opowiadać jej o człowieku, który nazywał się Bond.

Monica Bellucci, Lucia Sciarra

2015Spectre

Lucia Sciarra

Monica Bellucci

Wdowa po zabójcy, którego Bond zrzucił z helikoptera nad Meksykiem. Rzymska willa, noc po pogrzebie. Wie, że zginie przed świtem, i wychodzi do ogrodu sama, plecami do zamachowców. Bellucci miała na planie 50 lat, najwięcej ze wszystkich partnerek Bonda w historii. Mówiła o sobie „kobieta Bonda”, nie „dziewczyna”. Określenie zostało.

Ana de Armas, odtwórczyni roli Paloma

2021Nie czas umierać

Paloma

Ana de Armas

Kim była

Agentka CIA w Santiago de Cuba. Sama uprzedza, że ma za sobą trzy tygodnie szkolenia.

Scena

Przyjęcie Widma. Paloma wchodzi w granatowej sukni z dekoltem do pasa i na szpilkach, denerwuje się, gada za dużo. Potem gaśnie światło i przez kilka minut rozbraja, kopie i strzela z dwóch rąk z precyzją, której Bond się przygląda z uznaniem. W przerwie wypijają po kieliszku. Na koniec ona mówi, że musi lecieć, i żeby następnym razem został dłużej.

Co zmieniła

Około dziesięciu minut na ekranie i żadnego romansu. Rolę rozbudowano dla de Armas, która grała już z Craigiem w „Na noże”, a dialogi szlifowała Phoebe Waller-Bridge. Paloma pokazała, że partnerka Bonda może być zabawna, kompetentna i po prostu wyjść z filmu żywa, na własnych warunkach.

Lashana Lynch, Nomi

2021Nie czas umierać

Nomi

Lashana Lynch

Agentka MI6, która po odejściu Bonda dostała jego numer. Jamajka, sypialnia Bonda. Zdejmuje perukę i informuje go, że jeśli wejdzie jej w drogę, przestrzeli mu kolano. To sprawne. Pierwsza kobieta z numerem 007 na ekranie. Pod koniec sama prosi M, żeby oddał go Bondowi: to tylko numer.

Rozdział osobny

M i Moneypenny

Dwie kobiety, z którymi Bond nigdy nie poszedł do łóżka, i jedyne, które przetrwały w serii dłużej niż jeden film. Jedna wydawała mu rozkazy, druga widziała, jak wchodzi i wychodzi sześciu różnych mężczyzn.

W listopadzie 1995 roku Bond wchodzi do gabinetu szefa i zastaje za biurkiem kobietę. Nalewa mu bourbona zamiast koniaku, bo poprzednik miał swoje przyzwyczajenia, a ona ma swoje. Potem mówi mu, co o nim myśli.

„Uważam, że jest pan seksistowskim, mizoginistycznym dinozaurem. Reliktem zimnej wojny”. Tę kwestię Judi Dench wygłasza w swojej pierwszej dużej scenie w „GoldenEye” i jest to najważniejsze zdanie, jakie padło w tej serii od „Bond. James Bond”. Twórcy nie wzięli pomysłu z powietrza: trzy lata wcześniej szefową brytyjskiego kontrwywiadu MI5 została Stella Rimington, pierwsza kobieta na takim stanowisku i pierwsza, której nazwisko podano publicznie.

Dench zagrała M w siedmiu filmach z rzędu, u dwóch Bondów. Z każdym kolejnym rola rosła. W „Świat to za mało” M zostaje porwana. W „Casino Royale” to ona tłumaczy Bondowi, co naprawdę zrobiła Vesper. A „Skyfall” jest już w całości jej filmem: to M wydaje rozkaz „strzelaj”, przez który Bond spada z mostu, to na niej chce się zemścić były agent i to ona recytuje przed komisją parlamentarną Tennysona, kiedy zamachowcy są już w budynku. Umiera w szkockiej kaplicy na rękach Bonda. Jeśli szukać w tym filmie „kobiety Bonda”, jest nią 77-letnia Judi Dench.

Judi Dench, odtwórczyni roli M w siedmiu filmach o Bondzie

Moneypenny: sześćdziesiąt lat za biurkiem i jeden strzał

Kanadyjka Lois Maxwell zagrała pannę Moneypenny w czternastu filmach, od „Doktora No” do „Zabójczego widoku”. To rekord serii wśród kobiet. Jej sceny mają zawsze ten sam rytm: kapelusz leci na wieszak, flirt trwa pół minuty, drzwi do gabinetu M się otwierają. Moneypenny jest jedyną kobietą, z którą Bond rozmawia w każdym filmie i z którą nigdy nie idzie dalej. Dlatego jest też jedyną, która zostaje.

Po Maxwell rolę grały Caroline Bliss (dwa filmy z Daltonem) i Samantha Bond (cztery z Brosnanem). To Moneypenny Samanthy Bond rzuca w „GoldenEye”, że takie zachowanie można by uznać za molestowanie, a na pytanie o karę odpowiada, że kiedyś Bond będzie musiał wreszcie spełnić swoje aluzje. Naomie Harris w „Skyfall” dostała wreszcie imię - Eve - oraz karabin: to jej strzał trafia Bonda walczącego na dachu pociągu w otwierającej sekwencji. Za biurko siada z własnej decyzji, po tym, jak sprawdziła, czym jest praca w terenie.

Za kamerą

Historia kobiet Bonda to także kobiety, których na ekranie nie widać. Scenariusze „Doktora No” i „Pozdrowień z Rosji” współtworzyła Johanna Harwood. Na kolejną kobietę wśród scenarzystów seria czekała do 2021 roku, kiedy do „Nie czas umierać” dopisała się Phoebe Waller-Bridge. Od 1995 roku wszystkie filmy produkowała Barbara Broccoli, córka założyciela serii, razem z przyrodnim bratem Michaelem G. Wilsonem. To za jej czasów pojawiły się M Judi Dench, Vesper i zakończenie z Madeleine. Obsadą od 1981 roku zajmowała się Debbie McWilliams, przez której castingi przeszły między innymi Izabella Scorupco, Eva Green i Bérénice Marlohe.

I głosy. Shirley Bassey zaśpiewała trzy piosenki tytułowe, najwięcej w historii. Adele za „Skyfall” dostała pierwszego Oscara dla piosenki z Bonda, a Billie Eilish miała 18 lat, gdy ukazało się jej „No Time to Die”.

Zakończenie

Od dziewczyny do kobiety

Łatwo opowiedzieć tę historię jako prosty postęp: od bikini do karabinu. Tylko że to nieprawda. Honey Ryder z 1962 roku jest samodzielniejsza niż Mary Goodnight z 1974, a Tracy z 1969 mądrzejsza od Christmas Jones z 1999.

Prawdziwa zmiana zaszła gdzie indziej. Przez pierwsze trzydzieści lat kobieta w filmie o Bondzie była wymienna z definicji. Mogła być świetna, jak Anya Amasova, ale w następnym filmie nikt o niej nie pamiętał, z Bondem włącznie. Każda misja kończyła się na łodzi, pontonie albo w kapsule, a następna zaczynała od zera. Jedyną kobietą, po której został ślad, była Tracy, i właśnie dlatego jej śmierć wraca w serii jak echo: w grobie z „Tylko dla twoich oczu”, w przerwanym zdaniu Amasovej, w piosence Armstronga.

Era Craiga odwróciła tę zasadę. Vesper ginie w pierwszym filmie i jest obecna w czterech następnych. Madeleine wraca. M umiera i Bond nosi po niej żałobę. Kobiety przestały być epizodami, a zaczęły być konsekwencjami. Dopiero wtedy określenie „dziewczyna Bonda” naprawdę przestało pasować - nie dlatego, że bohaterki dostały broń, bo broń miały od 1963 roku, tylko dlatego, że dostały ciąg dalszy.

Teraz serię przejmuje nowa ekipa. Bonda zagra Robert Pattinson, reżyseruje Denis Villeneuve, autor „Nowego początku” i „Sicario”, dwóch filmów, w których cały ciężar niosą kobiety. Kto zagra u jego boku, jeszcze nie ogłoszono. Wiadomo tylko, z czym będzie się mierzyć: z sześćdziesięcioma latami historii, które zaczęły się na jamajskiej plaży i skończyły na drodze nad morzem, gdzie matka opowiada córce o jej ojcu.

Czytaj dalej: historia Jamesa Bonda, wszystkie filmy po kolei, Robert Pattinson nowym Bondem.

🛒 Sklep Kinetyka Google AI Plus 45 zł Google AI Plus 78 zł/rok CapCut Pro 460 zł/rok Zobacz wszystko →