Rebranding znanych marek: co Qwen-Image-2.1 zrobił z Coca-Colą, IKEA i Żabką

👁 113 przeczytań

Poprosiłem Qwen-Image-2.1 o rebranding dziesięciu marek, które każdy zna z pamięci - pięciu światowych i pięciu polskich. Jeden warunek: nowy znak słowny ma być napisany dokładnie tak, jak brzmi nazwa. To najostrzejszy test typografii, jaki przychodzi mi do głowy, bo w znaku firmowym jedna przestawiona litera przekreśla całą pracę.

Dlaczego nie pokazuję oryginałów obok

Napiszę to wprost, bo to pytanie padnie: nie publikuję tu prawdziwych znaków tych firm. To są zastrzeżone znaki towarowe i ich reprodukcja na serwisie zarobkowym to niepotrzebne ryzyko. Zamiast tego przy każdej marce opisuję słowem, co ma oryginał - i tak każdy ma go w głowie. Wszystko poniżej to koncepcje wygenerowane przez model, nie odwzorowania istniejących znaków i nie propozycje składane komukolwiek.

Marki światowe

Coca-Cola w ścisłej typografii szwajcarskiej: czarne kapitaliki groteski, jedna cienka czerwona kreska, dużo światła.

Oryginał ma czerwoną kaligrafię z lat osiemdziesiątych XIX wieku - jeden z najbardziej rozpoznawalnych krojów pisma na świecie. Model dostał zadanie odwrotne: zamienić kaligrafię w szwajcarską siatkę. Wyszło zimno, technicznie i całkowicie wbrew marce - czyli dokładnie tak, jak prosiłem. Czerwień została zredukowana do jednej kreski między słowami.

McDonald's w skandynawskim minimalizmie: przygaszona szałwiowa zieleń, szeryfowy krój, mały abstrakcyjny łuk zamiast złotej litery.

Oryginał ma złoty łuk i czerwone tło. Model zamienił to na szałwiową zieleń i delikatny szeryf, a z łuku zrobił maleńki znak na końcu wyrazu - ledwie sugestię zamiast dominanty. Apostrof na swoim miejscu, co przy generowaniu tekstu wcale nie jest oczywiste.

IKEA w konwencji brutalistycznej: ciężkie zwężone kapitaliki wypełniające planszę, ziarno kserokopii, jeden żółty pasek.

Tu model zrobił coś sprytnego: żółty pasek wpisał w literę E, zamiast doklejać go obok. To jest decyzja projektowa, nie ozdobnik - dokładnie ten rodzaj pomysłu, po który sięga się w szkicowaniu.

Nike w stylistyce odzieży sportowej z lat 70.: kremowa plansza, zaokrąglone litery w pomarańczu i brązie, delikatny raster.

Lego jako dom mody: cienkie złote kapitaliki szeryfowe z szeroką interlinią na granacie, zero ozdobników.

Lego w konwencji luksusowego domu mody to mój ulubiony kadr z całej dziesiątki. To jest opinia: cienkie złote kapitaliki z szerokim światłem robią z marki dla dzieci coś, co pasowałoby na torbę z butiku - i właśnie ta sprzeczność jest tu ciekawa.

Marki polskie

Żabka jako delikatesy premium: ciemna zieleń, kremowe kapitaliki szeryfowe, jeden subtelny rysunek liścia. Ż z kropką na miejscu.

To jest najważniejszy kadr w tym teście - nie z powodu projektu, tylko z powodu jednej kropki. Ż zostało napisane poprawnie, z kropką, a nie jako Z albo Ź. Przy teście polskich szyldów model potrafił pomylić Ż z Ź w dłuższym wyrazie - w krótkiej nazwie znaku firmowego trafił.

Orlen w konwencji czystej energetyki: jasnoszara plansza, geometryczna groteska w elektrycznym błękicie, jeden kątowy znak.

Biedronka w minimalizmie japońskim: papierowa plansza, cienkie litery, jedna czerwona kropka.

Biedronka to drugi moment, w którym model zrobił coś więcej niż wykonanie polecenia. Prosiłem o „jedną małą czerwoną kropkę” jako element minimalistyczny. Model postawił ją na końcu nazwy - i wyszła z tego kropka biedronki. Nie wiem, czy to przypadek, ale działa.

PKP w konwencji oznakowania transportowego z połowy XX wieku: granat, białe geometryczne kapitaliki, jedna pozioma linia prędkości.

Wedel jako rzemieślnicza czekolada: matowa burgundowa plansza, ręcznie rysowane kapitaliki tuszem, cienka ozdobna ramka.

Tabela: co ma oryginał, co zrobił model

Dlaczego akurat tu typografia działa

Zestawienie z moimi wcześniejszymi testami daje dość czytelny obraz:

• Plakaty: nagłówek poprawny w 7 przypadkach na 8, drobny druk nieczytelny w 8 na 8.
• Polskie szyldy: 3 na 5 bezbłędnie, błędy w długich i rzadkich wyrazach.
• Znaki słowne: 10 na 10 bezbłędnie.

Widać jedną zależność: im krótszy i bardziej znany wyraz, i im większą częścią kadru jest, tym lepiej. Nazwa marki to najkorzystniejszy możliwy układ - kilka liter, ogromny stopień pisma, żadnej konkurencji w kadrze.

Czego z tego nie zrobisz

1. To nie jest plik wektorowy. Dostajesz obraz rastrowy. Do druku i do skalowania trzeba to przerysować od zera.
2. To nie jest system identyfikacji. Znak to kilka procent pracy. Reszta to zasady użycia, warianty, typografia uzupełniająca i to, jak całość zachowuje się w dwudziestu miejscach naraz.
3. Nie użyjesz tego zarobkowo - licencja modelu zezwala tylko na badania i ocenę, a niezależnie od niej zastrzeżone znaki towarowe mają swoich właścicieli.
4. Nie powtórzysz tego dokładnie. Inne ziarno to inny wynik. Do prezentacji kierunku wystarcza, do produkcji nie.

To jest opinia: realna wartość tego narzędzia w pracy nad marką leży w pierwszej godzinie projektu, gdy trzeba pokazać klientowi pięć różnych kierunków, zanim zapadnie decyzja, który rozwijać. Dziesięć powyżej powstało w dziesięć minut i kosztowało siedem groszy w prądzie.

Najczęstsze pytania

Czy model poprawnie pisze nazwy marek?

W tym teście dziesięć na dziesięć, razem z apostrofem i z polskim Ż.

Czy to są prawdziwe logotypy tych firm?

Nie. To koncepcje wygenerowane przez model. Oryginalnych znaków nie publikuję - są zastrzeżone.

Czy da się tego użyć komercyjnie?

Nie. Licencja modelu obejmuje badania i ocenę, a znaki towarowe mają właścicieli.

Dlaczego znaki słowne wychodzą lepiej niż tekst na plakacie?

Bo są krótkie, znane i zajmują większość kadru. Drobny druk to dla modelu najtrudniejszy przypadek.

Ile to trwało?

Od 42 do 68 sekund na kadr, dziesięć sztuk w około dziesięć minut na RTX 4090.

Czy model rozumie nazwy szkół projektowych?

Tak. Szwajcarska typografia, brutalizm, minimalizm japoński i oznakowanie transportowe dały wyraźnie różne wyniki.