Pracownik OpenAI ukrył podsłuch w sali konferencyjnej. Do planowania użył chatbota

Ten news ukazał się 4 godziny po komunikacie źródła.

👁 116 przeczytań

Jest coś głęboko ironicznego w tym, że człowiek, który chciał wykraść sekrety firmy budującej superinteligencję, zrobił to - albo przynajmniej próbował - z pomocą jej własnych narzędzi AI. Abdulrahman Alfozan przez kilka tygodni przepytywał firmowego chatbota i wewnętrzny system planowania spotkań, żeby zastawić pułapkę na swoich pracodawców. Potem ukrył urządzenie podsłuchowe w papierze toaletowym, wsunął je za monitor i podpiął do portu USB telewizora w sali konferencyjnej dostępnej wyłącznie dla kadry zarządzającej OpenAI.

Gdyby to była fabuła thrillera szpiegowskiego, redaktor by odrzucił - zbyt nieprawdopodobne. A jednak akt oskarżenia odtajniony we wtorek jest jak najbardziej rzeczywisty.

Firma jako narzędzie własnej infiltracji

Alfozan dołączył do OpenAI w lipcu 2025 roku. Zanim trafił do firmy, pracował w logistycznym startupie cargo i w Meta. Na LinkedInie figurował też jako part-time „venture partner” w RAED Ventures - saudyjskim funduszu venture capital. Zważywszy, że jeszcze w ubiegłym roku administracja Trumpa podpisała z Arabią Saudyjską pakt dający królestwu dostęp do zaawansowanych chipów i technologii AI, które normalnie byłyby objęte ograniczeniami eksportowymi ze względu na bezpieczeństwo narodowe, ten fragment biografii Alofzana będzie zapewne analizowany przez długi czas.

Ale wróćmy do konkretów. Alfozan nie działał impulsywnie. Przez kilka tygodni używał wewnętrznego narzędzia produktywności OpenAI, żeby sprawdzać, jakie spotkania są zaplanowane w docelowej sali konferencyjnej. Równolegle - co jest szczególnie uderzające - korzystał z konta chatbota zarejestrowanego na współmałżonka, żeby zadawać pytania techniczne o konfigurację ukrytych urządzeń nagrywających. Czyli zadbał o pewien poziom rozdzielności między swoim służbowym śladem a technicznymi przygotowaniami. Tyle że nie zadbał wystarczająco dobrze.

Sala tylko dla prezesów

Cel nie był przypadkowy. Sala, którą wybrał, „może być rezerwowana wyłącznie przez kadrę kierowniczą i asystentów kadry kierowniczej” - tak opisuje ją akt oskarżenia. Odbywały się tam „wewnętrzne spotkania przywódcze”, „sesje techniczne i produktowe” oraz „zewnętrzne briefingowe” z partnerami biznesowymi i urzędnikami rządowymi. Omawiano w niej kwestie „wysoce poufne”, w tym badania, strategię produktową i relacje z rządem.

Dyrektor FBI Kash Patel stwierdził w oświadczeniu, że Alfozan dążył do „potajemnego przechwycenia wrażliwych komunikatów dotyczących technologii superinteligencji firmy.” OpenAI zachowało więcej ostrożności: „Nie mamy w tej chwili żadnych wskazań, że ta osoba w nieodpowiedni sposób uzyskała dostęp do wag modeli, kodu źródłowego lub danych klientów” - napisała firma w oświadczeniu na X. Motyw pozostaje oficjalnie nieznany.

30 września 2026 roku, podczas rutynowego przeglądu kontrwywiadowczego, ekipa bezpieczeństwa OpenAI odkryła urządzenie ukryte w papierze toaletowym, wciśnięte za monitor i podłączone do portu USB telewizora. Firma określiła je jako „zaawansowane”. W torbie Alofzana znaleziono dodatkowo drugie urządzenie nagrywające. W piątek - w dniu aresztowania - został zwolniony z pracy. We wtorek stanął przed Sądem Okręgowym USA w San Francisco pod jednym zarzutem: „użycia urządzenia elektronicznego, mechanicznego lub innego do przechwytywania komunikacji ustnej.” Grozi mu do pięciu lat więzienia.

Co to mówi o branży

Felieton o szpiegostwie korporacyjnym łatwo sprowadzić do sensacji - tajemniczy inżynier, podsłuch, chipsy na geopolitycznej szachownicy. Ale mnie bardziej interesuje inny wątek: jak Alfozan mógł przez kilka tygodni używać wewnętrznych narzędzi AI do planowania nielegalnej operacji, zanim ktokolwiek to zauważył. OpenAI buduje systemy zdolne - według własnych deklaracji - do zastąpienia ludzkiej pracy intelektualnej. Jednocześnie wewnętrzny „productivity agent” posłużył jako instruktor szpiegowski własnemu pracownikowi.

To nie jest argument, że AI jest zła. To argument, że narzędzia są neutralne wobec intencji użytkownika - banał, który co jakiś czas wraca pod nową postacią. Tym razem pod postacią człowieka z kawałkiem elektroniki owiniętym w papier toaletowy, który przez miesiąc pytał firmowego bota, kiedy zarząd ma wolną salę.

OpenAI ma teraz dwa równoległe problemy: prawny, który rozstrzygnie sąd, i wizerunkowy, który jest trudniejszy do zamknięcia aktem oskarżenia. Firma, która przekonuje rządy i inwestorów, że jej bezpieczeństwo operacyjne jest na najwyższym poziomie, właśnie pokazała, że kontrwywiadowczy przegląd 30 września wykrył urządzenie podłączone nie wcześniej niż 28 września. Dwa dni. Tyle wystarczyło, żeby podsłuch działał w sercu firmy.