Claude Code na zlecenie: co zbudować klientowi i ile za to biorę

👁 124 przeczytań

Claude Code na zlecenie to dziś cztery rodzaje projektów: strona dla lokalnej firmy, narzędzie wewnętrzne, sklep z produktami cyfrowymi i MVP aplikacji SaaS. Kod pisze agent, a Ty piszesz specyfikację, prowadzisz go małymi krokami i odpowiadasz za to, co oddajesz klientowi. Rozpisuję, ile biorę za każdy typ projektu, jak wygląda praca od briefu do wdrożenia i co zapisuję w umowie, zanim klient poprosi o „jeszcze jedną funkcję”.

Cztery projekty, które realnie sprzedaję z Claude Code

To widełki z mojej praktyki, nie obietnica zarobku. Najszybciej zwraca się strona dla lokalnej firmy: jeden dzień produkcji, a dziesięciu klientów na opiece po 150-300 zł to 1,5-3 tys. zł miesięcznie.

Specyfikacja przed pierwszą linijką kodu

Agent bez specyfikacji zgaduje, a każde zgadnięcie to godzina poprawek. Zanim uruchomię Claude Code, piszę dokument produktu: kto używa aplikacji, jakie ma ekrany, jakie dane przechowuje i jakie są reguły biznesowe. Do tego model danych rozpisany na kartce: tabele, relacje, pola.

Drugi plik to CLAUDE.md w katalogu projektu. Zapisuję w nim stack, komendy do uruchomienia testów i zakazy, na przykład „nie zmieniaj schematu bazy bez migracji”. Po tym pliku agent przestaje powtarzać te same błędy w każdej sesji. Podstawy samego narzędzia opisuję w przewodniku Claude Code.

Pętla pracy: plan, kod, test, commit

Prowadzę agenta małymi krokami. Jedna funkcja, potem sprawdzenie w przeglądarce, potem commit w Git. Gdy agent coś zepsuje, cofam się do ostatniego działającego commita zamiast prosić o naprawę naprawy.

Agent czasem kręci się w kółko: poprawia błąd, wprowadza nowy, wraca do starego. Wtedy czyszczę kontekst, dzielę zadanie na mniejsze i podaję mu logi zamiast opisu „nie działa”. To oszczędza więcej czasu niż jakikolwiek sprytny prompt.

Przykład z mojej pracy: CiteViz, narzędzie do sprawdzania, czy ChatGPT i Perplexity cytują daną stronę, wyrósł z audytów, które robiłem ręcznie i skryptami. Silnik pomiaru już działał, więc pierwsza wersja aplikacji z panelem i cennikiem powstała w jeden dzień. Gotowy kawałek pracy skraca projekt bardziej niż szybszy model.

Bezpieczeństwo i RODO sprawdzam zawsze, nawet w MVP

Przed oddaniem przechodzę jedną checklistę: hasła i sesje, dostęp do cudzych danych (czy użytkownik A zobaczy dane użytkownika B po zmianie numeru w adresie), wstrzykiwanie SQL, sekrety w repozytorium. Limity planów trzymam po stronie serwera, nie w przeglądarce. Audyt zlecam też agentowi, ale wynik czytam sam.

Minimum RODO działa od pierwszego dnia: polityka prywatności, umowa powierzenia, eksport i usuwanie konta. Klient o to nie zapyta, dopóki nie przyjdzie pierwsze żądanie użytkownika.

Wdrożenie na własnym VPS i co po nim

Aplikacje stawiam na VPS: zabezpieczone SSH, firewall, użytkownik bez uprawnień roota, domena z HTTPS i proces, który wstaje sam po restarcie serwera. Wdrożenie idzie jedną komendą, która ściąga kod z Gita, puszcza migracje i w razie problemu wraca do poprzedniej wersji.

Do tego codzienny backup bazy poza serwer i powiadomienie, gdy aplikacja nie odpowiada. Kopię odtwarzam na próbę, zanim będzie potrzebna. Bez tego punktu nie oddaję projektu.

Umowa: przeniesienie praw, utrzymanie i lista „czego nie robię”

W umowie zapisuję zakres, harmonogram, przeniesienie praw do kodu i osobno utrzymanie po wdrożeniu. Najważniejsza jest lista rzeczy, których nie robię w tej cenie: aplikacja mobilna, integracja z systemem księgowym klienta, panel dla dodatkowej roli. Klient, który widzi taką listę przed podpisem, rzadziej dopisuje funkcje w połowie projektu.

Koszt API i serwera liczę na jednego użytkownika i wpisuję do wyceny. Jeśli wolisz płacić za tokeny zamiast abonamentu, opisałem to w tekście Claude Code bez abonamentu.

Kurs: SaaS w weekend z Claude Code

Cały proces rozpisałem w kursie SaaS w weekend z Claude Code: 30 lekcji w 7 modułach, 9 h 55 min. Od sprawdzenia popytu (liczba wyszukiwań, konkurencja, ceny), przez logowanie, plany i limity, abonament z webhookami i fakturami, po VPS, kopie zapasowe i umowę z klientem. Programować nie musisz, kurs zakłada, że umiesz zainstalować program.

Lekcja 1 o tym, skąd brać pomysły na mikro-SaaS (tabela 20-30 pomysłów z kolumną „kto płaci” i trzy pytania, po których pomysł odpada), jest za darmo. Kurs jest też w moim preorderze kombAIn razem z kursami o sklepie cyfrowym i stronie dla lokalnej firmy: 28 kursów za 2222 zł do 9 listopada, wydanie 13 listopada. Pełna lista jest w przewodniku kursy AI.

Najczęstsze pytania

Czy da się zarabiać na Claude Code bez umiejętności programowania?

Da się budować strony i proste aplikacje, ale musisz umieć opisać, czego chcesz, sprawdzić, czy działa, i czytać logi błędów. Najbezpieczniej zacząć od stron dla lokalnych firm, gdzie ryzyko jest małe, a cykl krótki.

Ile kosztuje aplikacja zrobiona z Claude Code?

Za MVP aplikacji SaaS z logowaniem, płatnościami i wdrożeniem biorę 8-25 tys. zł, za narzędzie wewnętrzne dla firmy 4-15 tys. zł. Cena zależy od liczby ekranów, integracji i tego, czy obejmuje utrzymanie.

Czym jest plik CLAUDE.md?

To plik w katalogu projektu, który Claude Code czyta na początku pracy. Zapisuję w nim stack, komendy i zakazy, dzięki czemu agent nie powtarza tych samych błędów w kolejnych sesjach.