Twój telewizor jest ustawiony źle. Suwak jasności powinien zjechać prawie do zera

👁 118 przeczytań

Antyweb zwraca uwagę na rzecz, którą większość ludzi w Polsce ma ustawioną źle od dnia zakupu telewizora: suwak jasności. W menu większości telewizorów pozycja opisana jako „Jasność” nie reguluje tego, jak jasny jest ekran - a mimo to ludzie podkręcają ją w górę, bo nazwa sugeruje coś innego. Efekt: spłaszczona czerń, zgubione detale w ciemnych scenach i wrażenie, że film „wygląda jakoś mgliście”.

Dlaczego „jasność” to nie jasność

Historycznie suwak „Brightness” w telewizorach i monitorach odpowiada za poziom czerni, czyli za to, jak ciemny jest najciemniejszy punkt obrazu. Podkręcenie go nie rozjaśnia obrazu w sensie, w jakim rozjaśnia go lampa w pokoju - ono podnosi „podłogę” obrazu. Czerń przestaje być czarna i staje się ciemnoszara.

Skutek jest taki, że obraz wydaje się mniej kontrastowy, bardziej płaski, a w nocnych scenach filmów i seriali wszystko zlewa się w jednolitą szarość. Paradoksalnie: podkręcając „jasność”, pogarszasz czytelność ciemnych scen, zamiast ją poprawiać.

Za faktyczną jasność ekranu - to, jak mocno świeci - odpowiadają inne pozycje. W telewizorach LCD/LED to zwykle podświetlenie („Backlight”, „Podświetlenie”), w OLED-ach pozycja typu „OLED Light” albo „Jasność panelu”. To tam należy szukać, jeśli obraz jest realnie zbyt ciemny w jasnym pokoju.

Które suwaki co robią

Nazwy w polskich menu różnią się między producentami, ale logika jest ta sama. Poniżej mapa pojęć, która pozwala nie strzelać na ślepo.

Uwaga: to porządkowanie pojęć, nie uniwersalne wartości liczbowe. Konkretna liczba na suwaku w Twoim modelu zależy od producenta i wybranego trybu obrazu, więc nie ma jednej cyfry, którą można podać wszystkim.

Dlaczego fabryczne ustawienia są przestrzelone

Telewizory wychodzą z fabryki w trybie przeznaczonym na salon sklepowy - rozjaśnionym, przesaturowanym, z przesuniętą w niebo temperaturą barwową. W oświetleniu sklepu taki obraz wygrywa z sąsiadem na półce. W polskim mieszkaniu, zwłaszcza wieczorem, ten sam obraz jest po prostu męczący.

To opinia, ale oparta na powtarzalnym mechanizmie: tryby o nazwach typu „Film”, „Filmmaker”, „Kino” czy „Cinema” są zwykle najbliższe temu, co zamierzał twórca materiału, bo celują w standardy produkcyjne, a nie w efekt „wow” na wystawie.

Polski kontekst: mieszkanie, pora roku, prąd

W Polsce warunki oglądania zmieniają się drastycznie między latem a zimą. W październiku o 19:00 jest już ciemno, więc telewizor ustawiony pod jasne lipcowe popołudnie będzie wieczorem raził. Dlatego sensowne jest utrzymywanie dwóch zestawów ustawień i przełączanie się między nimi, a nie szukanie jednego kompromisu.

Drugi wątek: podświetlenie to realne zużycie prądu. Ściągnięcie go w ciemnym pokoju z maksimum do poziomu, przy którym obraz nadal jest wyraźny, zmniejsza pobór mocy. Nie mam w materiale źródłowym żadnych liczb na ten temat, więc nie podam, o ile - ale kierunek jest jednoznaczny i przy obecnych cenach energii to argument dodatkowy, nie główny.

Trzeci: jeśli kupujesz telewizor stacjonarnie, pamiętaj, że to, co widzisz w sklepie, jest obrazem w trybie wystawowym przy mocnym świetle sufitowym. Porównywanie modeli w takich warunkach mówi niewiele o tym, jak będą wyglądać u Ciebie.

Co zrobić u siebie

1. Włącz dowolny ciemny materiał - nocna scena z filmu, odcinek serialu z kiepskim oświetleniem. Nie testuj na jasnej transmisji sportowej, bo nie zobaczysz różnicy.
2. Wejdź w Ustawienia obrazu i przełącz tryb na „Film”, „Filmmaker” lub „Kino”. Jeśli obraz zrobił się żółtawy - to normalne, oko przyzwyczai się w kilka dni.
3. Znajdź suwak „Jasność”. Zjedź nim mocno w dół i obserwuj ciemne obszary. Szukaj punktu, w którym czerń jest czarna, ale detale w cieniu jeszcze nie znikają całkowicie.
4. Dopiero teraz reguluj „Podświetlenie” albo „OLED Light” - to tym ustawiasz, jak mocno ekran świeci w Twoim pokoju.
5. Zjedź „Ostrością” w dół. Jeśli krawędzie przedmiotów mają białe obwódki, masz ją za wysoko.
6. Wyłącz wygładzanie ruchu („Motion”, „Smooth Motion”, „Clear Motion”), jeśli filmy wyglądają jak tanie nagranie wideo.
7. Zapisz ustawienia jako osobny profil, jeśli telewizor to umożliwia - jeden na dzień, drugi na wieczór. Zanotuj też wartości na papierze, zanim ktoś z domowników je zmieni.
8. Daj sobie tydzień, zanim ocenisz. Pierwsze wrażenie po zejściu z trybu wystawowego prawie zawsze jest takie, że „zrobiło się gorzej”.

Czego nie wiadomo z materiału źródłowego: konkretnych wartości liczbowych dla poszczególnych marek i modeli, ani tego, jak bardzo zmiana wpłynie na zużycie energii. To trzeba sprawdzić na własnym sprzęcie.