Cena inteligencji spadła 38 razy. Płaca za nią wzrosła

👁 241 przeczytań

Jest taka liczba, którą liczę co tydzień i za każdym razem wychodzi mniejsza. To cena jednego punktu inteligencji: biorę wynik modelu w niezależnym indeksie zdolności, dzielę przez to, ile ten model kosztuje, i dostaję złotówki za punkt. Dziś najtańszy punkt na rynku kosztuje trzy i trzy dziesiąte grosza. Najdroższy kosztuje złotówkę dwadzieścia pięć. To ta sama jednostka, ten sam tydzień, ta sama waluta.

Trzydzieści osiem razy różnicy. Nie między dobrym a złym modelem, tylko między dwoma sposobami kupienia tego samego.

Co dokładnie mierzę

Indeks, na którym się opieram, sprawdza modele w zadaniach z matematyki, kodu, rozumowania i wiedzy, i wypluwa jedną liczbę. Nie jest doskonały, żaden nie jest. Ale ma cechę, której potrzebuję: jest ta sama dla wszystkich i nie zmienia się co tydzień pod czyjąś premierę. Do tego doklejam cenę mieszaną z cennika, przeliczam po kursie NBP i mam swoją miarę.

Mediana wszystkich dwudziestu pięciu modeli, które śledzę, to 63 grosze za punkt. Zwróć uwagę na pierwsze trzy wiersze: identyczny wynik, a rozpiętość ceny prawie pięciokrotna. I na dwa ostatnie: Fable ma wynik niższy niż Opus, a kosztuje za punkt dwa razy więcej.

Skąd biorą się takie rozjazdy

Bo cena modelu nie wynika z tego, ile umie. Wynika z tego, ile kosztowało jego wytrenowanie, ile pamięci zjada przy odpowiadaniu, jak bardzo dostawca chce w danym kwartale ścigać się na udziały, a jak bardzo chce już zarabiać. Model tani nie jest tani dlatego, że jest gorszy. Bywa tani, bo ktoś zdecydował, że ta konkretna półka ma być przynętą.

To zresztą znajome. Tak wyglądała każda branża, w której koszt wytworzenia egzemplarza spadał szybciej niż cena. Prąd, transport lotniczy, telefonia komórkowa. Zawsze najpierw jest towar luksusowy, potem pojawia się warstwa tania, potem tania warstwa okazuje się wystarczająca dla dziewięćdziesięciu procent zastosowań, a luksusowa zostaje dla reszty i dla prestiżu.

A teraz druga strona rachunku

Bo inteligencja tanieje tylko z jednej strony. Z drugiej ktoś za nią płaci coraz więcej.

W ostatni piątek przeleciałem przez polskie ogłoszenia o pracę i policzyłem te, które podają widełki. Wyszło 165 ofert z jawnymi stawkami dla ludzi od sztucznej inteligencji. Mediana: 23 940 zł miesięcznie. Dolny kwartyl 22 260, górny 25 032, najwyższa oferta 40 109. Dla porównania mediana wszystkich ogłoszeń IT w tej samej próbce to 22 500 zł.

Zestaw te dwie liczby obok siebie, bo dopiero razem coś znaczą. Godzina pracy człowieka od AI kosztuje w Polsce mniej więcej sto pięćdziesiąt złotych. Za te same pieniądze można kupić cztery i pół tysiąca punktów inteligencji u najtańszego dostawcy. Albo sto dwadzieścia u najdroższego.

Trzecia liczba, najbardziej niewygodna

Prowadzę też rejestr zwolnień, przy których firma sama wskazała sztuczną inteligencję jako powód. Nie domysły komentatorów, tylko oficjalne komunikaty. Od początku roku uzbierało się 23 468 osób. Największa pozycja to Oracle z dwudziestoma jeden tysiącami, potem Allianz z tysiącem ośmiuset, potem Monday.com z sześciuset.

I tu robi się ciekawie, bo te trzy liczby nie układają się w prostą historię. Inteligencja tanieje trzydziestoośmiokrotnie w zależności od dostawcy. Płaca za umiejętność jej używania jest o tysiąc czterysta złotych wyższa niż mediana IT. A jednocześnie dwadzieścia trzy tysiące osób usłyszało, że ich stanowisko już nie jest potrzebne.

Nie widzę tu maszyny, która zastępuje człowieka. Widzę rynek, który przesuwa pieniądze z jednej kolumny do drugiej. Firma, która zwalnia sześciuset ludzi od obsługi zapytań i zatrudnia dwudziestu ludzi od budowania systemu, który te zapytania obsługuje, nie oszczędza na inteligencji. Ona ją kupuje w innym miejscu i po innej cenie.

Czytasz Promptowego częściej? Dodaj go do preferowanych źródeł w Google, a nowe teksty będą wyżej w Twoich wynikach.

Co z tego wynika dla kogoś, kto nie prowadzi korporacji

Trzy rzeczy, wszystkie praktyczne.

Po pierwsze, przestań pytać, który model jest najlepszy, a zacznij pytać, ile płacisz za punkt. Jeżeli osiemdziesiąt procent Twoich zadań to przepisanie maila, to płacenie złotówki dwadzieścia pięć za punkt jest dokładnie tym samym, co jeżdżenie po bułki samochodem, którego rata przekracza Twój czynsz.

Po drugie, ta różnica trzydziestu ośmiu razy nie utrzyma się długo. Nigdy się nie utrzymuje. Albo tani dostawca podniesie ceny, gdy skończy kupować udziały w rynku, albo drogi je obniży, gdy zobaczy, że nikt nie płaci. Kto dziś zbudował cały proces na jednej skrajności, za pół roku będzie go przepisywał.

Po trzecie, i to jest jedyna rada, przy której jestem naprawdę pewny: umiejętność, za którą płacą 23 940 zł, to nie jest umiejętność klikania w czacie. To umiejętność sprawdzenia, czy odpowiedź jest prawdziwa, i policzenia, ile kosztowała. Pierwszej uczy się w tydzień. Drugiej nie uczy nikt, bo większość ludzi nawet nie wie, że powinna.

Dlatego liczę tę cenę co tydzień. Nie dlatego, że lubię tabelki, tylko dlatego, że to jedyna liczba w tej branży, która nie kłamie.

// czytaj dalejOpus 5 na szczycie rankingu inteligencji. Pierwszy raz ktoś przeskoczył Fable 5Benchmarki52% psów ma ukrytą chorobę. Inteligentna obroża wykryje ją szybciej niż tyArtykułyPałac Kultury w 10 modelach AI. Czy sztuczna inteligencja zna polskie zabytkiPojedynki AI