Prompty na zdjęcia z lat 90.

👁 113 przeczytań

Dobry prompt na zdjęcie z lat 90. nie kończy się na słowach „retro” i „ziarno”. Potrzebuje miejsca, zwykłego ubrania i konkretnego światła. Przygotowałem osiem poleceń: od kanapy w małym pokoju po przystanek w pochmurny dzień. Każde możesz skopiować w całości i użyć z własnym zdjęciem.

Wybrałem codzienną stronę dekady: płaskie światło, skromne wnętrza, bawełniane ubrania i fotografię, która nie wygląda jak sesja reklamowa. Więcej o tym, co buduje zdjęcia w stylu lat 90., opisuję w głównym przewodniku. Poniżej znajdziesz gotowe polecenia do poszczególnych scen.

Wszystkie osiem ilustracji wygenerowałem na potrzeby tego zestawu. Pokazują fikcyjne osoby i proponowane sceny. Nie są archiwalnymi zdjęciami ani testem tego, jak konkretny darmowy generator zachowa Twoją twarz.

Jak użyć promptu z własnym zdjęciem

1. Wybierz wyraźne zdjęcie jednej osoby. Twarz nie powinna być zasłonięta ani rozmazana.
2. Dodaj je do narzędzia, które obsługuje edycję przesłanych obrazów.
3. Skopiuj cały wybrany blok. Każdy zawiera już instrukcję zachowania tożsamości, scenę i sposób oświetlenia.
4. Po otrzymaniu obrazu sprawdź podobieństwo, dłonie oraz przedmioty w tle. Polecenie jest wskazówką, nie gwarancją zgodnej twarzy.

Nie musisz zbierać kilku różnych referencji na pierwszą próbę. Zacznij od czytelnego oryginału i spokojnej pozy. Jeśli dopiero uruchamiasz aplikację, zobacz jak przerobić zdjęcie na lata 90. na telefonie bez abonamentu. Tam opisuję logowanie, przygotowanie pliku i ograniczenia darmowego dostępu.

Każdy przykład jest poziomy. Jeśli potrzebujesz pionu, zastąp zdanie o proporcjach zapisem „Pion 4:5, z zapasem miejsca nad głową i po bokach”. Nie doklejaj go obok sprzecznego polecenia o poziomym kadrze.

Prompt lata 90.: osiem codziennych scen do skopiowania

1. Kanapa w zwyczajnym pokoju

To wariant na początek: spokojna poza, mało rekwizytów, jeden flesz. Ceglasty dres i brązowa kanapa opisują konkretną scenę, ale nie wymagają przerabiania osoby na stereotyp dekady. W wyniku sprawdzam przede wszystkim twarz i to, czy pokój nie zamienił się w luksusowy salon.

Przerób załączone zdjęcie na fikcyjną, zwyczajną fotografię z drugiej połowy lat 90. Zachowaj tożsamość osoby, jej obecny wiek, rysy twarzy, kolor skóry, fryzurę, okulary i zarost, jeśli są widoczne. Nie upiększaj, nie odmładzaj. Utrzymaj mimikę oraz ustawienie głowy możliwie blisko źródła.

Osoba siedzi swobodnie na prostej brązowej kanapie w małym pokoju. Ma ceglastą bawełnianą bluzę bez napisów i proste jeansy. W tle drewniany regał oraz zwykła zasłona. Dłonie spoczywają naturalnie na kolanach. Bez dodatkowych osób.

Poziomy kadr 3:2 od pasa w górę, cała głowa z zapasem miejsca. Bezpośredni flesz z kompaktu, płaskie światło i lekki cień za osobą. Naturalne kolory kolorowej odbitki i subtelne ziarno. Bez neonów, sepii, sztucznych rys, datownika, napisów i ramek.

2. Kuchnia w świetle dziennym

Ten prompt rezygnuje z flesza. O klimacie decydują jasne kafelki, laminowany blat i prosta koszulka. Nie proszę o „vintage kitchen”, bo zależy mi na skromnym pomieszczeniu, a nie stylizowanej kawiarni. Twarz ma pozostać czytelna, bez ostrego cienia przez środek.

Edytuj załączone zdjęcie jako fikcyjną fotografię codziennej sceny z lat 90. Zachowaj osobę z referencji: wiek, proporcje twarzy, kolor skóry, włosy, okulary, zarost i charakterystyczne szczegóły. Nie wygładzaj skóry i nie zmieniaj mimiki na reklamowy uśmiech.

Umieść osobę w małej, zwyczajnej kuchni. Stoi przy laminowanym blacie, obok prostego czajnika. W tle jasne szafki i niewielkie kafelki. Ubranie: jednolita ciemnozielona koszulka polo bez logo. Ręce swobodnie, bez trudnego gestu. Żadnych nowoczesnych urządzeń z ekranami.

Poziom 3:2, kadr od bioder w górę, zapas nad głową i po bokach. Miękkie, płaskie światło dzienne, bez flesza i zachodu słońca. Naturalne kolory oraz delikatna faktura odbitki z kompaktu. Bez sepii, neonów, zniszczonej ramki, rys, napisów i daty.

3. Domowe biurko z monitorem kineskopowym

Jeden przedmiot wystarcza, żeby zmienić kontekst: beżowy monitor z grubą obudową. Ekran zostawiam wyłączony. Nie potrzebuję udawanego interfejsu ani przypadkowych liter. Klawiaturę i mysz sprawdzam osobno, bo drobne elementy potrafią wyglądać dobrze tylko w miniaturze.

Użyj załączonego zdjęcia jako wzoru tożsamości. Stwórz fikcyjną fotografię osoby przy domowym komputerze w drugiej połowie lat 90. Zachowaj jej obecny wiek, rysy, kolor skóry, fryzurę, okulary i zarost. Nie zmieniaj osoby w młodszą wersję i nie retuszuj urody.

Osoba w luźnej granatowej bawełnianej koszuli siedzi przy niewielkim biurku. Obok beżowy monitor kineskopowy z wyłączonym ekranem, prosta klawiatura i mysz na kablu. Patrzy w stronę aparatu, bez mocnego skrętu głowy względem referencji. Tło to zwyczajny pokój, nie laboratorium ani studio gamingowe.

Pozioma fotografia 3:2, kadr od pasa w górę, cała głowa i monitor bez przypadkowego ucięcia. Płaski flesz kompaktu, subtelne ziarno, spokojne kolory. Bez RGB, neonów, laptopa, smartfona, napisów, datownika, ramek i sztucznych uszkodzeń odbitki.

4. Sklep z płytami

Tutaj potrzebny jest prosty gest: obejrzenie pudełka CD. Opisuję puste, nieoznaczone okładki, żeby nie generować fikcyjnych tytułów i logotypów. Ubranie może się zmienić, ale twarz nadal ma być twarzą z referencji.

Przerób przesłane zdjęcie na fikcyjne, amatorskie ujęcie z niewielkiego sklepu z płytami w latach 90. Zachowaj tożsamość, aktualny wiek, proporcje twarzy, kolor skóry, fryzurę, okulary i zarost osoby. Nie upiększaj i nie dodawaj odmładzania.

Osoba ma luźną koszulę w kratę i trzyma jedno zwykłe pudełko płyty CD na wysokości tułowia. Patrzy na aparat z naturalnym wyrazem twarzy. Za nią skromne półki z innymi pudełkami. Okładki bez czytelnych tytułów, liter i logo. Nie dodawaj innych osób ani plakatu wielkości ściany.

Kadr poziomy 3:2 od pasa w górę, z całą głową i dłońmi wewnątrz obrazu. Zwykłe światło sufitowe z delikatnym doświetleniem fleszem. Wygląd kolorowej odbitki, subtelne ziarno, neutralna skóra. Bez neonów, sepii, dymu, daty, obramowania i rys.

5. Pralnia z prostymi białymi pralkami

To scena bez „retro dekoracji”. Torba i rząd zwyczajnych urządzeń robią całą pracę. W poleceniu pilnuję płaskiego światła sufitowego, żeby generator nie zamienił miejsca w filmową scenografię.

Na podstawie załączonego portretu przygotuj fikcyjną fotografię z codziennej pralni w drugiej połowie lat 90. Zachowaj obecną twarz, wiek, proporcje, kolor skóry, fryzurę i widoczne cechy osoby. Bez retuszu urody, odmładzania i zmiany kształtu oczu lub nosa.

Osoba w zwykłej szarej bawełnianej bluzie stoi z płócienną torbą przy rzędzie prostych białych pralek. Niewielkie wnętrze, jasna ściana, zwykła podłoga. Naturalna poza i mimika podobna do źródła. Bez dodatkowych ludzi, ekranów dotykowych, reklam i czytelnych etykiet.

Poziomy kadr 3:2, portret od pasa w górę, bez ucinania głowy i torby. Płaskie światło sufitowe, bez kolorowych refleksów i dramatycznych cieni. Fotografia jak ze zwykłego kompaktu, naturalne kolory, delikatne ziarno. Bez neonu, sepii, rys, ramek, datownika i napisów.

6. Filiżanka przy oknie kawiarni

Nie zamawiam latte art, designerskiego lokalu ani efektownego profilu. To spokojny portret przy małym stoliku. Filiżanka stoi na spodku, więc nie trzeba dodatkowo wymuszać trudnego układu palców.

Edytuj załączone zdjęcie w kierunku fikcyjnej, zwyczajnej fotografii z kawiarni w latach 90. Zachowaj tożsamość osoby: wiek, twarz, kolor skóry, fryzurę, okulary, zarost i znaki szczególne. Utrzymaj rozpoznawalną mimikę, bez upiększania i wygładzania.

Osoba w prostym beżowym swetrze siedzi przy małym stoliku obok okna. Na stole jedna ceramiczna filiżanka ze spodkiem. W tle zwykłe drewniane krzesła i kremowa ściana. Ręce swobodnie na stole lub kolanach. Nie dodawaj smartfona, modnej dekoracji lokalu, menu ani innych osób.

Poziom 3:2, kadr od pasa w górę, z zapasem wokół głowy. Miękkie światło pochmurnego dnia z okna, bez flesza i filmowego kontrastu. Naturalne kolory, subtelna faktura kolorowej odbitki. Bez sepii, neonów, sztucznego zużycia, napisów, ramek i daty.

7. Mały balkon z doniczkami

Balkon nie musi wyglądać jak wakacyjny taras. Wybrałem zwykłą balustradę, kilka roślin i pochmurne niebo. Jeśli w wyniku pojawi się złota godzina, to właśnie światło będzie pierwszą rzeczą do poprawy.

Przygotuj fikcyjną fotografię osoby z załączonego zdjęcia na małym balkonie w latach 90. Zachowaj tożsamość, obecny wiek, rysy twarzy, kolor skóry, fryzurę, okulary oraz zarost. Nie odmładzaj i nie zmieniaj proporcji ciała. Mimika spokojna, bliska źródłu.

Osoba w prostej jasnoniebieskiej koszuli stoi przy zwykłej metalowej balustradzie. Obok kilka niewielkich roślin w glinianych doniczkach. W oddali skromne budynki mieszkalne. Żadnego luksusowego tarasu, widoku na kurort, smartfona ani dodatkowych osób.

Pozioma fotografia 3:2 od pasa w górę, z pełną głową i wolnym miejscem po bokach. Pochmurny dzień, płaskie naturalne światło, bez zachodu słońca. Amatorski kompakt, spokojne kolory i subtelne ziarno. Bez neonów, sepii, rys, napisów, ramek oraz datownika.

8. Przystanek w pochmurny dzień

Ten wariant obejmuje całą sylwetkę. Dlatego dopisuję miejsce pod stopami i nad głową. Zostawiam pusty panel reklamowy: kadr ma przedstawiać osobę w drodze, a nie serię nieczytelnych znaków.

Użyj mojego załączonego zdjęcia jako referencji osoby. Wygeneruj fikcyjną fotografię przy zwyczajnym przystanku autobusowym w drugiej połowie lat 90. Zachowaj wiek, rysy twarzy, kolor skóry, fryzurę, okulary, zarost i proporcje ciała. Bez upiększania i odmładzania.

Osoba w stonowanej niebieskiej kurtce wiatrówce i prostych jeansach stoi przy prostej wiacie z metalową ławką. Poza swobodna, ręce wzdłuż ciała, mimika naturalna. Pusta tablica reklamowa, bez rozkładu jazdy z czytelnymi znakami. Bez innych osób, smartfonów i współczesnych samochodów.

Poziom 3:2, cała sylwetka z zapasem nad głową i pod butami. Płaskie światło pochmurnego dnia. Zwykła kolorowa fotografia z kompaktu, lekkie ziarno, bez filmowego kontrastu. Bez neonu, sepii, napisów, daty, ramki i sztucznych zadrapań.

Co dopisać, jeśli wynik jest zbyt mocno „retro”

Rysy, brązowa poświata i mocne ziarno nie są obowiązkowe. Najpierw usuwam element, który zasłania zdjęcie. Nie zamawiam jednocześnie nowej osoby, miejsca i stylu, jeżeli chodzi tylko o kolor.

Zachowaj kompozycję, osobę i jej podobieństwo do oryginalnego zdjęcia. Usuń sepię, kolorową poświatę i sztuczne uszkodzenia. Zmniejsz ziarno, przywróć naturalny kolor skóry oraz zwyczajne światło pasujące do sceny. Nie zmieniaj twarzy, ubrania ani rekwizytu.

Jeśli problem dotyczy rysów, ponownie wskazuję oryginalny portret. Nie przedstawiam nieudanej wygenerowanej twarzy jako wzorca do kolejnej wersji. Rozpoznawalność oceniam osobno od stroju i kolorów.

Od którego polecenia zacząć

Wybrałbym kanapę albo kuchnię: łatwo opisać, co ma się w nich znaleźć, i sprawdzić rezultat. Sklep z płytami dodaje gest oraz przedmiot, a przystanek wymaga sprawdzenia całej sylwetki. To różne zadania, nie kolejne stopnie „lepszego” stylu.

Na pierwszą próbę skopiuj jeden prompt, dołącz zdjęcie i oceń twarz w powiększeniu. Jeśli potrzebujesz instrukcji obsługi konta, wróć do poradnika przeróbki zdjęcia na telefonie za darmo. Jeśli chcesz dopracować samą estetykę, w hubie opisuję filtr lata 90. oraz efekt lat 90. bez sprowadzania ich do samego ziarna.