Upscaling
Powiększanie obrazu z dorabianiem detali przez AI - z małego pliku robi się ostry duży.
Upscaling to zwiększanie rozdzielczości obrazu lub filmu, a w wersji AI także odtwarzanie prawdopodobnych szczegółów na podstawie wzorców wyuczonych przez model.
Przykład: przygotowujesz planszę o rodzinnej historii i masz mały skan zdjęcia z wakacji nad Bałtykiem. Chcesz powiększyć twarz, ubranie i fragment mola. Zwykłe skalowanie dopisze piksele według określonej metody, a upscaler AI może nadać krawędziom i fakturom bardziej wyrazisty wygląd. Nie oznacza to, że odzyskał dokładnie to, co zarejestrował aparat kilkadziesiąt lat temu.
Co naprawdę oznacza powiększenie 2x lub 4x
Zwykle chodzi o mnożnik szerokości i wysokości, nie o samą liczbę pikseli. Obraz 500 x 500 powiększony 2x ma 1000 x 1000 pikseli, czyli cztery razy więcej punktów. Przy 4x otrzymasz 2000 x 2000, a liczba pikseli wzrośnie szesnastokrotnie. Sprawdź jednak opis konkretnego narzędzia, zamiast zakładać znaczenie każdego przycisku.
Większy plik nie musi być ostrzejszy. Program może wygładzić szum, narysować nowe krawędzie lub dodać fakturę skóry. W ilustracji efekt bywa użyteczny, ale przy dokumencie, tablicy rejestracyjnej czy archiwalnym portrecie zmiana szczegółu może wprowadzać w błąd. Wyraźna litera po obróbce nie dowodzi, że taka litera była w źródle.
Jak powiększyć zdjęcie i ocenić wynik
Znajdź najlepszy dostępny oryginał. Zdjęcie pobrane z komunikatora może być mocno skompresowane. Jeśli masz plik z aparatu lub skan w większej rozdzielczości, zacznij od niego. Zachowaj kopię bez obróbki.
Ustal potrzebny rozmiar. Inne wymagania ma miniatura na stronie, inne wydruk. Nie wybieraj największego mnożnika bez powodu: zwiększysz czas przetwarzania i rozmiar pliku, a niekoniecznie użyteczną jakość.
Zacznij od łagodnego wariantu. Jeżeli program rozdziela skalowanie, odszumianie i odtwarzanie twarzy, sprawdź te opcje osobno. Przy starym portrecie szczególnie uważaj na zmianę oczu, zębów i rysów.
Porównaj wejście i wynik w tej samej skali wyświetlania. Obejrzyj twarz, napisy, cienkie linie i granice obiektów. Zwróć uwagę na obwódki, sztuczną skórę, powtarzalne faktury i ślady łączenia kafelków. Sam podgląd pomniejszony do szerokości telefonu może je ukryć.
Oceń obraz w docelowym użyciu. Fragment wydruku pozwoli lepiej sprawdzić przydatność niż samo liczenie pikseli. Dla strony internetowej dobierz wymiary do miejsca wyświetlania i zapisz rozsądnie skompresowany plik, zachowując oryginał osobno.
Jak wybrać metodę do materiału
Model przygotowany do rysunków może inaczej traktować faktury niż model do fotografii. W projekcie Real-ESRGAN autorzy udostępniają różne modele i opisują zastosowania do scen naturalnych oraz anime. Nie traktuj jednego atrakcyjnego porównania jako dowodu przewagi przy każdym zdjęciu.
Przy wideo dochodzi zgodność kolejnych klatek. Pojedynczy kadr może wyglądać dobrze, a cały fragment migotać, bo drobne szczegóły zmieniają się między klatkami. Obejrzyj ruch i sceny z napisami. Upscaling obrazu, generowanie klatek oraz zwiększanie płynności to różne operacje, choć aplikacja może oferować je razem.
Najczęstszy błąd: powiększenie uznane za odzyskanie prawdy
AI może stworzyć przekonujący detal tam, gdzie oryginał nie zawiera wystarczającej informacji. Dlatego nie używaj poprawionej twarzy lub napisu jako samodzielnego dowodu tożsamości czy zdarzenia. Przy publikowaniu archiwalnego zdjęcia zaznacz obróbkę, a przy pracy porównawczej pokaż również źródło. Upscaling ma poprawić użyteczność obrazu, nie zmienić domysłu modelu w fakt.