Black FridayHiggsfield: tot 63% korting op jaarabonnementen - Seedance 2.5, Nano Banana Pro, GPT Image Bekijk de deal →affiliatelink
Naar de inhoud

promptowy.com

Gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen Alpöges formele bewijs van de Riemann-hypothese

De gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen Alpöges formele bewijs. De Lean FRO en het Mathlib Initiative steunen hun verklaring. Clay beslist over de prijs.

Door: 5 min lezen
Het vermoeden van Riemann en de kritieke lijn met reëel deel ½.
Inhoud 6
  1. 21 november 2026, 14:55 CET: wat de gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen
  2. Waarom wiskundigen precies naar de helft zoeken
  3. Wat Alpöge werkelijk heeft gedeeld
  4. Wat afzonderlijk zal worden beoordeeld
  5. Bronnen
  6. Veelgestelde vragen

De gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen in hun gezamenlijke verklaring van 21 november dat zowel de formele stelling als het bewijs van Levent Alpöge correct zijn. Alpöge ontwikkelde het bewijs met hulp van Claude. De Lean FRO en het Mathlib Initiative spreken hun steun uit voor de verklaring.

In het kort
  • De gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen dat de bewezen stelling overeenkomt met de Riemann-hypothese uit Mathlib en dat het bewijs correct is. De Lean FRO en het Mathlib Initiative steunen die verklaring.
  • Clay vermeldt de Riemann-hypothese op zijn eigen pagina nog als “Unsolved” en hanteert een afzonderlijke procedure voor de prijs.
Wat er is gepubliceerd
175 187Lean 4-bestanden
17,4miljoen regels code
14archiefdelen (239 MB)
4pagina’s telt de notitie ‘Remark’
250 000+pagina’s telt de door AI gegenereerde uitleg, die de auteur niet heeft gepubliceerd
Formeel bewijsbevestigd door Lean FRO en Mathlib Initiative, 21.11.2026
Voor mensen leesbaar bewijsontbreekt, de auteur kondigt een uitwerking aan
Clay-prijshet probleem staat nog op ‘Unsolved’

21 november 2026, 14:55 CET: wat de gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen

In de verklaring van de gemeenschappen rond Lean en Mathlib lees ik dat twee vergelijkingsprogramma’s onafhankelijk van elkaar hetzelfde resultaat gaven: de bewezen stelling komt overeen met de Riemann-hypothese zoals die in Mathlib is vastgelegd. Daarna controleerden onder meer de officiële Lean-kernel, con-leche en con-ron de geëxporteerde bewijsstappen.

Bij het Clay Mathematics Institute staat het millenniumprobleem nog als “Unsolved”. Over de Millenniumprijs beslist het instituut volgens zijn eigen procedure.

De eerste versie van mijn Poolse bericht verscheen op 20 november om 20:45 CET. Om 20:44 CET zag ik in het onafhankelijke logboek dat de build nog liep. Hieronder staat hoe de verificatie toen begon.

Van Riemann tot Lean: 167 jaar
1859Bernhard Riemann formuleert het vermoeden in zijn artikel over priemgetallen
1900David Hilbert zet het als achtste op zijn lijst van 23 problemen
2000Het Clay Mathematics Institute kondigt de Millenniumproblemen aan, 1 miljoen dollar per stuk
6.10.2026 - 16.11.2026Stappen van het werk met Claude volgens de tijdlijn in de notitie van de auteur
20.11.2026Levent Alpöge publiceert de notitie en het Lean-archief
21.11.2026Lean FRO en Mathlib Initiative bevestigen het formele bewijs

Waarom wiskundigen precies naar de helft zoeken

Priemgetallen verschijnen met ongelijke tussenpozen tussen de natuurlijke getallen. In 1859 legde Bernhard Riemann hun verdeling verband met een functie die tegenwoordig bekend staat als de Riemann-dzeta-functie. Het argument daarvan kan een reëel en een imaginair deel hebben. Als de waarde van de functie voor een bepaald argument nul is, kunnen we dat argument markeren als een punt op het vlak. De hypothese stelt dat alle zogenaamde niet-triviale nulpunten op één verticale lijn liggen. Deze lijn snijdt de reële as bij het punt 1/2.

De eerste 10 niet-triviale nulpunten van de zètafunctie
10i20i30i40i50i01/21Re(s)Im(s)Re(s) = 1/214,134721,022025,010930,424932,935137,586240,918743,327148,005249,7738
kritieke lijn Re(s) = 1/2
kritieke strook 0 < Re(s) < 1
niet-triviaal nulpunt
De getallen bij de punten zijn de imaginaire delen van de nulpunten. Het reële deel is bij elk precies 1/2. Het vermoeden zegt dat dit voor alle volgende ook geldt.
Grafiek: promptowy.com

In augustus beschreef Anthropic een ander, smaller resultaat. Volgens het onderzoeksbedrijf heeft een versie van Claude de ondergrens van het percentage nulpunten op die lijn verhoogd van 41,6 naar 67,2 procent. Tussen zo'n resultaat en de huidige verklaring ligt de hele moeilijkheid van het probleem. Zelfs één niet-triviaal nulpunt buiten de lijn zou de hypothese weerleggen. Zo zag de augustusfase van het werk van Anthropic eruit.

Wat Alpöge werkelijk heeft gedeeld

Alpöge publiceerde de bestanden op 20 november op zijn eigen site. De eerste voetnoot van zijn vier pagina’s tellende notitie verwijst naar veertien archiefdelen. Hij beschrijft hoe hij de onderzoeksrichting koos en Claude later sneller tot nieuwe conclusies kwam. Volgens Alpöge strekt de methode zich ook uit tot Dirichlet-L-functies. De notitie schetst het idee, het Lean-archief bevat de formele afleiding.

Toen ik de documentatie van het onafhankelijke project opende, hadden de onderzoekers vijf stellingen afgezonderd voor vergelijking. Een ervan was de definitie van de Riemann-hypothese in Mathlib. In die fase kon een controle van de formulering alleen nog geen uitsluitsel geven over de volledige afleiding.

De vermelding van Harry Stoltz van 20 november leidt naar de verklaring van de onderzoeker.

Wat de machinale controle heeft doorstaan
Compilatie Lean v4.33.1175 187 / 175 187 modules, 0 fouten
leanchecker175 187 / 175 187 modules, hercontrole in de Lean-kernel
lean4lean175 187 / 175 187 modules, onafhankelijke checker
nanodaonafhankelijke kernel in Rust, volledige export geaccepteerd in 27 min 42 s
con-leche1 468 418 declaraties geaccepteerd
con-leche --compare5 van de 5 stellingen volgen uit het bewijs
riemannHypothesis146 437 / 175 187 modules leiden naar de stelling (83,6 %)
Gegevens: Andrew Sutherland (MIT), stand 21.11.2026, 12:55 UTC, en de LUMI-audit. math.mit.edu/~drew/grh, github.com/aapolipponen/rh-lean-check-lumi

Wat afzonderlijk zal worden beoordeeld

Een formele controle geeft antwoord op de vraag of de afleiding de gekozen stelling bewijst. Uitleggen welke nieuwe ideeën ook voor andere problemen bruikbaar zijn, blijft een wiskundige opgave. Over het beoordelen van computerwerk schreef ik eerder bij de 722 wiskundige teksten van OpenAI en in mijn gids over AI en wiskunde.

Voor de beoordeling van een oplossing verlangt Clay onder meer publicatie in een erkende uitgave, vervolgens ten minste twee jaar wachttijd en algemene aanvaarding door de wiskundige gemeenschap.

The Riemann Hypothesis, Explained
Video: Quanta Magazine, ‘The Riemann Hypothesis, Explained’ (Engels).

Bronnen

Veelgestelde vragen

Wie publiceerde de verklaring en wie sprak steun uit?

De gemeenschappen rond Lean en Mathlib bevestigen dat de bewezen stelling overeenkomt met de Riemann-hypothese uit Mathlib en dat het bewijs correct is. De Lean FRO en het Mathlib Initiative steunen die verklaring.

Clay vermeldt de Riemann-hypothese op zijn eigen pagina nog als “Unsolved” en hanteert een afzonderlijke procedure voor de prijs.

De Riemann-hypothese, geformuleerd door Bernhard Riemann in 1859, gaat over de verdeling van priemgetallen. Hij verbond hun verdeling aan de Riemann-dzeta-functie. De hypothese stelt dat alle zogenaamde niet-triviale nulpunten van deze functie op één verticale lijn liggen met een reëel deel gelijk aan 1/2.

Poolse versie

Kinetyra AanbiedingLovable Pro 132,47 €/jaarReplit Core 121,34 €/jaarPostHog 54,55 €/jaarAlle aanbiedingen →
× ‹ powiększenie ›