› Zrobiłem sobie w styczniu prezent, którego nikomu nie życzę: przeczytałem po kolei wszystko, co napisałem na tym blogu przez ostatni rok.

› Od pierwszego do ostatniego akapitu, z tą samą powagą, z jaką czyta się cudzy tekst przed wysłaniem opinii.

› I mniej więcej w połowie tej lektury dotarło do mnie coś, co powinienem był przewidzieć, a jednak mnie zabolało: połowa tego, co napisałem, jest dziś nieaktualna.

› Napisana o narzędziach, których już nie ma, o limitach, które zniknęły, o zachowaniach modeli, które ktoś w międzyczasie po cichu załatał aktualizacją w środku nocy.

Połowa mnie się zdezaktualizowała i to najlepsze, co mi się przydarzyło